1. Uczenie się jest procesem budowania długotrwałej pamięci. 
2. Tworzą się długotrwałe wspomnienia tego, na co zwracasz uwagę.
3. Uwaga jest ograniczona. Nie można skupiać się na wielu rzeczach jednocześnie.

Ale to, że nauka wymaga skupienia, nie oznacza, że nie może być przyjemna. Wiele aktywności wymaga od nas intensywnej koncentracji, a i tak lubimy je wykonywać: gry wideo, sport, układanki i wiele innych. Teoria kosztu alternatywnego wysiłku pomaga wyjaśnić tę rozbieżność. Zgodnie z tą teorią, ponieważ nasza uwaga jest ograniczona, obwody motywacyjne w naszym mózgu nieustannie oceniają, czy to, na co zwracamy uwagę, jest właściwym wykorzystaniem tego ograniczonego zasobu. Wyobraźmy sobie zapracowanego menedżera, który próbuje zdecydować, do których zadań przydzielić swój ograniczony personel.

Wykonywanie czynności, które wymagają dużej uwagi, ale nie przynoszą zbyt wielu korzyści, wydaje się pracochłonne. Możemy się nudzić lub rozbawiać czynnością, która wymaga niewiele uwagi, ale nie będzie ona trudna. Natomiast wykonywanie czynności, która wymaga dużej uwagi i przynosi dużą satysfakcję, wydaje się angażujące. Zgodnie z powyższymi zasadami, efektywne uczenie się nie jest możliwe w warunkach niskiego poziomu uwagi. Uczenie się podprogowe nie istnieje. Możemy jednak sprawić, by nauka była przyjemniejsza, zwiększając wymiar nagrody. Jeśli nauka będzie bardziej konsekwentnie nagradzana, będzie bardziej angażująca, a nie nudna czy frustrująca.

1. Utrzymuj wysoki wskaźnik sukcesu — dąż do 85% poprawnych odpowiedzi

Doświadczenie uczenia się to strumień drobnych radości i frustracji. Rozważ przeglądanie fiszek. Podczas przeglądania prawdopodobnie odczuwasz lekkie przypływy zainteresowania za każdym razem, gdy odpowiesz poprawnie, i lekkie skoki frustracji za każdym razem, gdy odpowiesz źle. To, jak dużo frajdy sprawia Ci rozwiązywanie fiszek, w dużej mierze zależy od ogólnego przebiegu tego procesu. Jeśli popełnisz zbyt wiele błędów pod rząd, zadanie stanie się bardziej wyczerpujące, ponieważ ośrodki motywacyjne w Twoim mózgu będą szukać innych rozproszeń.

I odwrotnie, jeśli bez problemu odpowiesz na wszystkie poprawnie, zadanie może nie wymagać zbyt wiele uwagi – co sprawi, że poczujesz się znudzona i rozproszona. Twoja uwaga ma zapasową pojemność, którą możesz wykorzystać gdzie indziej. Kluczem do przyjemnej nauki jest zatem takie przygotowanie się, aby udzielać większości poprawnych odpowiedzi, ale nie tak wiele, żeby zniechęcić się do nauki.

Jak kontrolować poziom trudności zadania?

Jednym ze sposobów jest umieszczenie zadań na ruchomej skali trudności. Można to zrobić na kilka sposobów:

1. Od otwartej książki do zamkniętej książki. Najłatwiejszą formą praktyki jest praca nad problemem z niemal identycznym przykładem przed sobą. Najtrudniej jest rozwiązać nowy problem bez dostępu do materiałów źródłowych. Podczas nauki dostosuj swoje materiały źródłowe tak, aby osiągnąć punkt równowagi między sukcesem a sporadycznymi porażkami. 
2. Pracuj nad problemami od prostych do złożonych. Złożony problem składa się z wielu elementów, które muszą zostać poprawnie rozwiązane, aby uzyskać poprawną odpowiedź. Dlatego jednym ze sposobów na zwiększenie skuteczności jest podzielenie złożonych problemów na prostsze części. Alternatywnie, jeśli proste części są zbyt łatwe, możesz zająć się bardziej złożonymi problemami, które wymagają pełnej uwagi.
3. Zmień standard, który sobie wyznaczyłaś. W przypadku problemów z różnymi stopniami sukcesu, zamiast prostych odpowiedzi „dobrze” lub „źle”, możesz dostosować poziom trudności, zmieniając ustalony standard.
4. Dostosowanie czasu. Praca pod presją czasu może zwiększyć poziom trudności. Podobnie, rozluźnienie presji czasu może ułatwić zadanie.

Nasza zdolność do całkowitej zmiany motywacyjnego strumienia nagród w nauce jest często ograniczona. Dlatego mało prawdopodobne jest, abyśmy byli w stanie w pełni wykorzystać narzędzia projektantów gier wideo, aby uczynić naukę tak wciągającą, jak nauka nowej gry. Możemy jednak subtelnie zmniejszyć frustrację, zmieniając wyczerpujące zadanie w interesujące.

2. Nagradzaj się często

Nagrody zewnętrzne mają skomplikowaną historię w psychologii. Badania wykazały, że nagrody jawne mogą czasami tłumić motywację wewnętrzną – jeśli zapłacisz komuś za wykonanie zadania, może ono sprawiać mu mniejszą przyjemność lub całkowicie przestanie je wykonywać, gdy przestanie mu się za nie płacić, nawet jeśli jest to zadanie, które chętnie wykonałby bez wynagrodzenia. Błędem byłoby jednak wyciąganie z tego wniosku, że nigdy nie powinniśmy stosować nagród zewnętrznych. Niektóre zadania nigdy nie wzbudzą dużego zainteresowania, a nagrody mogą być potężnym narzędziem, które sprawi, że zadania te będą angażujące, jeśli nie interesujące.

Prostym mechanizmem nagradzania może być wręczanie sobie cukierka za każdym razem, gdy ukończysz zadanie z pracy domowej. Innym może być przyznawanie sobie „punktów”, które doliczasz do puli za każdym razem, gdy uda Ci się rozwiązać fiszkę lub przeczytać fragment podręcznika. Ponieważ nagrody zewnętrzne mogą tłumić motywację wewnętrzną, należy ich unikać, gdy celem jest zbudowanie motywacji do wykonywania czynności bez nagród. Jeśli jednak sama nauka jest jedynie niezbędnym krokiem do czegoś naprawdę satysfakcjonującego, hojne stosowanie nagród może sprawić, że czynność stanie się przyjemniejsza.

3. Wyeliminuj pokusy i rozproszenia

Teoria kosztu alternatywnego wysiłku ma ważną implikację. To, ile wysiłku naszym zdaniem wymaga dane zadanie, zależy od ukrytych alternatyw, jakie mamy do dyspozycji. Obciążenie związane z nauką nie jest jedynie właściwością tego zadania. Wpływa na nie również każda inna możliwa rzecz, którą moglibyśmy zrobić w danej chwili, dysponując ograniczoną uwagą. Niestety, nasze środowisko uwagi zostało przesycone mało wymagającymi, zmiennymi mechanizmami nagradzania.

Media społecznościowe zapewniają nam zastrzyk rozrywki, który nie wymaga wysiłku, gdyż od czasu do czasu znajdziemy coś naprawdę zabawnego. Nasze telefony oferują ciągłe możliwości rozproszenia uwagi. Oczyszczenie przestrzeni wokół naszej uwagi to dobry pierwszy krok do uczynienia nauki przyjemniejszą. Łatwiej jest skupić się na zadaniu, gdy nie ma pod ręką telefonu, komputera, znajomych ani telewizora. Jeśli nauka w ten sposób stanie się nawykiem, skupienie stanie się łatwiejsze, ponieważ same rozpraszacze nie będą dostępne.

4. Wygładź niepotrzebne tarcie

Jeśli przyjrzymy się ponownie motywacji, zobaczymy, że środowisko tworzy wiele mikro nagród i kar, które nie są bezpośrednio związane z zadaniem. Zastanów się nad przygotowaniem do nauki. Może musisz znaleźć swoją książkę. Na biurku panuje bałagan, więc musisz je posprzątać. Krzesło jest niewygodne, więc musisz znaleźć nowe. Wentylator w drugim pokoju wydaje irytujący dźwięk… i tak dalej.

Tarcia to drobne przeszkody, które sprawiają, że zadanie jest bardziej wymagające. Zmniejszenie tych barier, aby wejść w rytm, może sprawić, że nauka stanie się przyjemniejsza. Ponieważ są one niezależne od wymagań skupienia uwagi związanych z nauką, można je również poprawić bez poświęcania efektywności.

5. Spraw, aby nauka była bardziej wartościowa

Jak dotąd, każda moja sugestia dotyczyła powierzchownych nagród i kar związanych z zadaniem: wskaźnika sukcesu, nagród zewnętrznych, zewnętrznych pokus i tarć. Kontrola nad nimi jest kluczowa, ponieważ najłatwiej je bezpośrednio regulować. Ale to, co naprawdę sprawia nam przyjemność w danej aktywności, to nie tylko płytkie momenty przyjemności i bólu, które odczuwamy podczas jej wykonywania.

Chodzi o znaczenie, jakie nadajemy tej aktywności i znaczenia, których doświadczamy podczas jej wykonywania. Spora część nauki i uczenia się jest nudna, bo nie wydaje się sensowna. Nie dostrzegamy sensu w tym, czego próbujemy się nauczyć. Nie ma żadnego namacalnego związku z niczym, co chcemy zrobić, osiągnąć, zrozumieć lub wykonać w życiu. W rezultacie pozostaje nam tylko okrojona z barwności praca, którą trzeba wykonać.

Jak zwiększyć znaczenie nauki?

Zwiększanie znaczenia nie zawsze jest łatwe z kilku powodów:

1. Znaczenie danej wiedzy lub metody zależy od jej relacji z inną wiedzą. W związku z tym, im więcej o nich wiemy, tym bardziej interesują nas przedmioty, ponieważ nowe informacje są osadzone w bogatszym kontekście. Stwarza to jednak pewien paradoks, ponieważ musimy włożyć wysiłek w naukę czegoś, zanim docenimy to, co poznaliśmy.
2. Obciążenie poznawcze może wymagać bezsensownych ćwiczeń. Czasami projekty, które uważamy za sensowne, są zbyt trudne, by je zrealizować. Chcemy malować jak Da Vinci, ale nie potrafimy wyjść poza schematy. Budowanie od podstaw jest często konieczne, nawet jeśli nie zawsze jest przyjemne – dlatego powierzchowne sztuczki zwiększające motywację mogą być ważnym narzędziem na tym etapie nauki.
3. Sensowny kontekst jest daleko. Uczymy się francuskiego, ale nasza podróż do Francji będzie miała miejsce za kilka miesięcy. Uczymy się statystyki, ale nasza kariera jako analityka danych jest odległa o lata. W takich przypadkach istnieje autentyczna motywacja do nauki, ale odległość od pożądanego rezultatu uniemożliwia wzbudzenie zainteresowania samym zadaniem. Naukowcy odkryli, że opóźnienie czasowe jest kluczowym czynnikiem prokrastynacji.

Podsumowanie

Nawet jeśli nie zawsze uda nam się nadać nauce głębokiego znaczenia, możemy podjąć wysiłki, aby zwiększyć znaczenie, jakie z niej czerpiemy:

1. Dowiedz się więcej o podstawach umiejętności i wiedzy, których chcesz się nauczyć. Lepszy kontekst może sprawić, że to, czego się uczysz, będzie bardziej zrozumiałe i angażujące.
2. Przeplataj sensowne aktywności z ćwiczeniami, które je wspierają. Wykonywanie prawdziwych projektów programistycznych, prowadzenie prawdziwych rozmów w obcym języku lub przeprowadzanie prawdziwych eksperymentów chemicznych – nawet źle – może stanowić motywujące tło dla niezbędnych elementów nauki.
3. Znajdź znajomych i fora dla osób zainteresowanych tą umiejętnością. Więzi społeczne mogą sprawić, że abstrakcyjne zadanie stanie się fascynujące. Społeczność może sprawić, że nauka stanie się fascynująca.

Co sądzisz o moich radach? Masz jakieś dodatkowe pomysły? Podziel się swoimi przemyśleniami na ten temat w komentarzu poniżej albo napisz do mnie maila na adres pytania@cataleja.pl.

Udanego życia,

Cataleja

Artykuł Jak sprawić, aby nauka była przyjemna? pochodzi z serwisu Cataleja.

Z niektórymi z poniższych idei zgadzałam się, zanim jeszcze wiele o nich przeczytałam. W ich przypadku konsensus ekspertów utwierdzał mnie w przekonaniu o moim wcześniejszym światopoglądzie. Do większości jednak musiałam się przekonać. Wiele idei jest autentycznie zaskakujących i trzeba się skonfrontować z wieloma dowodami, żeby zmienić zdanie.

1. Rynki są przeważnie efektywne. Większość ludzi, przez większość czasu, nie jest w stanie „pokonać” rynku

Hipoteza rynku efektywnego zakłada, że cena powszechnie notowanych papierów wartościowych, takich jak akcje, odzwierciedla agregację wszystkich dostępnych informacji na ich temat. Oznacza to, że inwestorzy nie są w stanie dostrzec „okazji” ani „zawyżonych” cen aktywów i wykorzystać tej wiedzy do osiągnięcia zwrotu przewyższającego średnią stopę zwrotu z rynku (bez podejmowania większego ryzyka).

Mechanizm leżący u podstaw tego zjawiska jest prosty. Załóżmy, że posiadasz informację o błędnej wycenie aktywów. Byłabyś skłonna do zakupu lub sprzedaży krótkoterminowej aktywów, oczekując lepszego zwrotu niż dyktowałby obecny rynek. Jednak to działanie powoduje korektę ceny aktywów w przeciwnym kierunku, zbliżając ją do „prawidłowej” wartości. Ogólnie rzecz biorąc, to właśnie działania inwestorów, którzy próbują pokonać rynek, sprawiają, że jest on tak trudny do pokonania.

Bańki spekulacyjne i krachy na giełdzie nie stanowią przekonującego dowodu przeciwko temu poglądowi. Spośród wszystkich osób, które „przewidziały” bańkę spekulacyjną/krach, ilu zarobiło na swoich przewidywaniach? Podobnie, jak ten znajomy, który pozornie zarobił fantastyczne pieniądze na kryptowalutach/nieruchomościach/akcjach groszowych itp. Zwykle tłumaczy się to tym, że podejmują większe ryzyko, a co za tym idzie, mają wyższą premię za ryzyko i mają szczęście. Oczywistą konsekwencją jest to, że dla większości inwestorów indywidualnych najlepszym rozwiązaniem jest lokowanie pieniędzy w funduszach indeksowych o szerokim profilu, aby uzyskać korzyści z dywersyfikacji i osiągnąć średnią stopę zwrotu na rynku przy niewielkich opłatach.

2. Inteligencja jest realna, ważna, w dużej mierze dziedziczna i niezbyt zmienna

To jest coś, z czym walczyłam latami, żeby się z tym pogodzić. To kłóci się z moim przekonaniem o wartości samodoskonalenia, praktyki i nauki. Jednak dowody są przytłaczające :

• Inteligencja jest jedną z najbardziej wiarygodnych naukowo miar psychometrycznych (znacznie ważniejszą niż osobowość, łącznie z wątpliwą teorią Myersa-Briggsa).
• Jest ona pozytywnie skorelowana z wieloma innymi rzeczami, których pragniemy w życiu (w tym szczęściem, długowiecznością i dochodami).
• Wykazuje silną dziedziczność, a czynnik g (czynnik ogólnej inteligencji) może być dziedziczny nawet w 85%.
• Wreszcie, niewiele interwencji wiarygodnie poprawia IQ, z możliwym wyjątkiem większej edukacji (chociaż nie jest jasne, czy poprawia to czynnik g).

Nie lubię wytaczać tego argumentu. Znacznie bardziej przemawia do mnie wiara w świat, w którym testy IQ niczego nie mierzą, albo nie mierzą niczego istotnego. Bądź, że wszelkie różnice wynikają z wykształcenia i środowiska, albo że można poprawić swoją inteligencję ciężką pracą.

Mimo wszystko uważam, że jest w tym coś pozytywnego. Chociaż inteligencja ogólna może nie być łatwa do zmiany, istnieje wiele dowodów na to, że zdobywanie wiedzy i umiejętności poprawia zdolność do wykonywania wszelkiego rodzaju zadań. W praktyce najlepszym sposobem na bycie mądrzejszą jest nauka wielu rzeczy i rozwijanie wielu umiejętności. Wiedza i umiejętności są bardziej szczegółowe niż inteligencja ogólna, może to być mniej, niż byśmy chcieli, ale wciąż ma to duże znaczenie.

3. Style uczenia się nie istnieją

Teoria stylów uczenia się jest hipotezą, którą można w pełni sprawdzić:

• Przeprowadź wśród ludzi ankietę lub test, aby dowiedzieć się, jaki jest ich styl uczenia się.
• Nauczaj tego samego przedmiotu na różne sposoby (za pomocą diagramów, opisów słownych, modeli fizycznych), które albo odpowiadają stylowi danej osoby, albo są sprzeczne.
• Sprawdź, czy osiągają lepsze wyniki, gdy sposób nauczania jest zgodny z ich stylem uczenia się, a gorsze, gdy nie jest.

Dokładne eksperymenty nie wykazują poprawy wydajności, jakiej można by oczekiwać na podstawie teorii. Zatem style uczenia się nie są dobrą teorią. Myślę, że częściowo dlatego ta idea przetrwała, ponieważ:

• ludzie uwielbiają psychologiczny odpowiednik horoskopów – może to być powód, dla którego teoria Myersa-Briggsa jest tak popularna, pomimo braku naukowych dowodów na jej prawdziwość.
• niektórzy ludzie po prostu lepiej sobie radzą z wizualizacją, słuchaniem lub są bardziej zręczni – to truizm, który wydaje się dość podobny do stylu uczenia się. To, że jesteś lepsza w koszykówce niż w matematyce, nie oznacza, że lepiej nauczysz się rachunku różniczkowego, jeśli nauczyciel będzie próbował wytłumaczyć go na przykładzie rzutów za trzy punkty.

4. Świat wokół nas jest wyjaśniony wyłącznie za pomocą fizyki

Sean Carroll przedstawia podstawowy pogląd fizyki, zgodnie z którym mechanika kwantowa i fizyka opisana przez model standardowy wyjaśniają w zasadzie wszystko, co nas otacza. Pozostałe kontrowersje fizyki, od teorii strun po supersymetrię, to przede wszystkim zagadnienia teoretyczne, istotne jedynie przy ekstremalnie wysokich energiach.

W przypadku codziennego życia w temperaturze pokojowej, znana nam fizyka sprawdza się zadziwiająco dobrze w formułowaniu przewidywań. To prawda, że znajomość modelu standardowego nie pomaga nam przewidzieć większości ważnych dla nas rzeczy. Nawet obliczenie skutków interakcji między kilkoma cząsteczkami może być trudne. Ale w zasadzie wszystko, od demokratycznych rządów po piękno zachodów słońca, mieści się w tych równaniach.

5. Ludzie mają nadwagę, bo za dużo jedzą. Naprawdę trudno jest przestać

Model „kalorie spożyte, kalorie spalone” jest, z punktu widzenia termodynamiki, poprawny. Osoby z nadwagą schudłyby, gdyby jadły mniej. Jednak jest to naprawdę trudne. Według neurobiologa i badacza otyłości Stephana Guyeneta, mózg ma specyficzne obwody neuronowe zaprojektowane tak, aby unikać głodu, a co za tym idzie, wszelkiej gwałtownej utraty wagi. Kiedy tracisz dużo tkanki tłuszczowej, poziom głodu wzrasta, aby zachęcić cię do jej ponownego przybrania.

Nie jest to może radykalny pogląd, ale sprzeciwia się mu szczególnie głośna część opinii w Internecie, która albo próbuje wyjaśnić wagę w kategoriach czegoś innego niż kalorie, albo, przyznając to, zdaje się twierdzić, że problem polega po prostu na włożeniu odrobiny wysiłku. Jednym z powodów, dla których jestem optymistycznie nastawiona do nowej klasy leków odchudzających, jest po prostu to, że jako społeczeństwo prawdopodobnie ważymy więcej, niż pozwala na to optymalna waga, a większość interwencji opartych na silnej woli jest nieskuteczna.

6. Dzieci nie uczą się języków obcych szybciej niż dorośli, ale osiągają wyższy poziom opanowania języka

Powszechnie wiadomo, że jeśli chcesz nauczyć się języka, ucz się go wcześnie. Dzieci regularnie biegle posługują się językiem, którym posługują się w domu i w szkole, nie odróżniając się od rodzimych użytkowników. Dorośli rzadko to osiągają. Ale nawet, jeśli dzieci w końcu przewyższą osiągnięcia dorosłych w zakresie wymowy i składni, nie jest prawdą, że dzieci uczą się szybciej. Badania rutynowo wykazują, że przy tej samej formie nauczania/zanurzenia, starsi uczniowie zazwyczaj osiągają biegłość w języku szybciej niż dzieci. Dorośli po prostu osiągają poziom, który nie jest ich ojczystym, przy ciągłej praktyce.

Uważam to za dowód na to, że nauka języka przebiega zarówno poprzez szybki, jawny kanał, jak i wolny, niejawny kanał. Dorośli i starsze dzieci mogą mieć bardziej rozwinięty szybki kanał, ale mogą mieć braki w kanale wolnym, które uniemożliwiają w pełni naturalne przyswajanie języka. Oznacza to, że jeśli chcesz, aby Twoje dziecko było w pełni dwujęzyczne, warto zacząć wcześnie. Wymaga to jednak prawdopodobnie niemałej ilości czasu poświęconego na naukę drugiego języka. Jeśli dziecko uczęszcza tylko na cotygodniowe zajęcia, tak jak uczy się większość dorosłych, rozpoczęcie nauki w bardzo młodym wieku może nie przynieść żadnych szczególnych korzyści.

7. Jesteśmy w lepszej sytuacji niż nasi dziadkowie. Jesteśmy o wiele w lepszej sytuacji niż nasi przodkowie

Pesymizm ekonomiczny jest modny. Każdy, z kim rozmawiam, lubi wskazywać na to, że obecne pokolenie ma gorzej niż nasi rodzice. Domy i studia są droższe, a utrzymanie rodziny z pensji osoby samotnej jest trudniejsze. Ale praktycznie każdy wskaźnik ekonomiczny jest pozytywny. Nawet wskaźniki, na które pesymistycznie nastawieni eksperci lubią narzekać, pochodzą głównie z obszarów, w których płace stoją w miejscu lub nierówności rosną, a nie maleją.

Świat, w którym żyjemy dzisiaj, jest bogatszy niż świat naszych rodziców i o niebo bogatszy niż sto lat temu. Postęp gospodarczy to nie wszystko, ale ma ogromne znaczenie. To nie jest wezwanie do zaprzestania wysiłków i spoczęcia na laurach. Wiele problemów społecznych wciąż wymaga rozwiązania. Jednak narracja, która zaczyna się od negowania rzeczywistego postępu materialnego, wypacza stojące przed nami zadanie. Co sądzisz o moich radach? Masz jakieś dodatkowe pomysły? Podziel się swoimi przemyśleniami na ten temat w komentarzu poniżej albo napisz do mnie maila na adres pytania@cataleja.pl.

Udanego życia,

Cataleja

Artykuł Opinie ekspertów, z którymi się zgadzam pochodzi z serwisu Cataleja.

Teraz w moim życiu jest czwórka dzieci – dla wszystkich jestem ciocią. Nie mądrze się z perspektywy rodzica, żeby była jasność. Są cudowne, ale jak może zaświadczyć każdy rodzic małych dzieci, praca nie kończy się już po skończeniu dnia. Dodaj do tego częste przerywanie snu, a w rezultacie masz znacznie mniej czasu i energii na naukę trudniejszych rzeczy niż wcześniej. Dzisiaj chciałabym omówić kilka strategii, które okazały się dla mnie najbardziej pomocne w kontynuowaniu nauki jako zapracowana ciocia. Nawet jeśli nie masz dzieci, niektóre z tych strategii mogą okazać się pomocne w znalezieniu czasu na naukę w swoim zabieganym życiu.

1. Wykorzystaj swój ograniczony czas

Jestem ogromną zwolenniczką pracy głębokiej. Te sesje skupienia na produktywności, bez rozpraszania uwagi i przerw, pozwalają na wykonywanie trudnych zadań poznawczych. Jednak długie okresy, w których masz gwarancję, że nikt ci nie przeszkodzi, są rzadkością, gdy masz małe dzieci. Drzemka może trwać dwie godziny albo piętnaście minut. Czas wolny jest chaotyczny i nieprzewidywalny. To nie jest przepis na ciężką pracę.

Niektóre zadania wymagają długiego skupienia. Ale inne łatwiej podzielić na mniejsze części. Te ułamki czasu mogą się naprawdę kumulować, jeśli wiesz, jak je wykorzystać. Weźmy przykład, gdy postanowiłam uczyć się dwóch języków obcych. Aby sobie z tym poradzić, przygotowałam kilkaset fiszek, które miały pomóc mi zapamiętać popularne słownictwo. Nie mogłam zagwarantować sobie długich odcinków czasu do ćwiczeń. Jednak trzymanie fiszek w telefonie pozwoliło mi nauczyć się wiele, nawet w kilka minut wolnego czasu.

2. Przygotuj projekty do rozpoczęcia i zakończenia

Krótkie okresy czasu mogą utrudniać naukę, ale kolejną przeszkodą jest nieprzewidywalność. Możesz czuć niechęć do czytania książki, oglądania webinaru lub pracy nad projektem praktycznym, jeśli nie jesteś pewna, czy masz pięć minut, czy dwie godziny. Czynnikiem, który pomógł mi rozwiązać ten problem, było przygotowanie projektów do rozpoczęcia. Im mniej barier napotykasz przed rozpoczęciem pracy, tym łatwiej jest zgromadzić czas na naukę.

Ta strategia bardzo mi pomogła w nauce malowania. To hobby, które lubiłam jeszcze przed pojawieniem się dzieci, ale zazwyczaj pracowałam w dłuższych sesjach. Wysiłek związany z przygotowaniem wszystkiego, tylko po to, by móc od razu wszystko schować, sprawił, że malowanie nie dawało mi satysfakcji i przestałam malować. Rozwiązaniem było wydzielenie specjalnego miejsca, w którym mogłam zacząć i skończyć pracę bez większego wysiłku. Na ten moment dzieci są już w takim wieku, że z radością malują ze mną. Ja mam swoją pasję, a one spędzają z ciocią wartościowy czas.

Nawet jeśli nie masz dodatkowego miejsca na swoje projekty, możesz przygotować je do rozpoczęcia. Potrzebne materiały można umieścić w pudełku, gotowe do użycia, dzięki czemu można je wyjąć i zabrać się do pracy. Webinary, które oglądasz, możesz pozostawić otwarte w karcie na komputerze, zamiast wracać do nich i ponownie je wczytywać ze strony internetowej zajęć. Projekty cyfrowe można otworzyć na drugim wirtualnym pulpicie. Kiedy nie ma gwarancji, że poświęcimy dużo czasu na konkretne działanie, najlepszym sposobem na zapewnienie sobie większej ilości czasu jest maksymalne obniżenie kosztów rozpoczęcia pracy.

3. Znajdź punkty wspólne z pozostałymi Twoimi celami

Inną strategią, która okazała się pomocna, jest poszukiwanie możliwości uczenia się rzeczy w kontekście moich innych celów.  Na przykład, jeśli chcę się czegoś nauczyć, mogę spróbować powiązać to z pracą – na przykład odnosząc to do pisania bloga. Nauka aktywności fizycznej łączy naukę z ćwiczeniami, a znalezienie projektu, który można zrealizować z przyjaciółmi lub partnerem, pozwala spędzić więcej czasu na towarzyskich spotkaniach.

Chodzi o to, że projekt edukacyjny, który spełnia dwie różne funkcje, będzie łatwiej dopasować do harmonogramu niż próba osiągnięcia dwóch celów osobno. Celowo zaczynam od poszukiwania projektów, które w takim stopniu się pokrywają, ponieważ wiem, że mogę poświęcić im więcej czasu.

4. Ucz się razem ze swoimi dziećmi

W zależności od wieku Twoich dzieci, znalezienie projektu, który możesz z nimi zrealizować, może być świetnym sposobem na naukę i spędzenie z nimi czasu. Sport, sztuka, języki obce, a nawet nauka faktów o rekinach czy dinozaurach – wszystko to możesz znaleźć w obszarach, które pokrywają się z tym, czego Twoje dzieci chcą i potrzebują się nauczyć.

Spędzanie czasu na wspólnej nauce to również dobry sposób, aby pokazać dzieciom, że nauka nie musi się kończyć wraz z końcem szkoły. Najlepszym sposobem na zaszczepienie w nich nastawienia na uczenie się przez całe życie jest osobiste zademonstrowanie takiego zachowania.

5. Nie czekaj, aż warunki będą idealne

Jedna z moich ulubionych historii o szkockiej polimatce (i matce pięciorga dzieci) Mary Somerville to historia, gdy znajomy powiedział jej, że powinna studiować botanikę. Skorzystała z tej sugestii i postanowiła poświęcać godzinę dziennie na naukę botaniki, karmiąc jednocześnie dziecko. Choć niewątpliwie prawdą jest, że nauka przynosi najlepsze efekty, gdy możesz zapewnić sobie cichą przestrzeń, w której nic nie rozprasza uwagi, oraz długie okresy czasu na skupienie, czasami jednak te oczekiwania nie są realistyczne.

Przy niemowlaku budzisz się co 2-3 godziny do karmienia lub przewijania. Można wykorzystać czas karmienia na słuchanie podcastów bądź webinarów. Podczas drzemki dziecka można zrobić 3 lekcje języka na Duolingo. Możliwości jest wiele, to naprawdę może być tylko 15 minut dziennie. Nie polecam tego typu wielozadaniowości w przypadku jakichkolwiek aktywności edukacyjnych wymagających dużego obciążenia poznawczego. Mimo to, te wolne chwile często mogą być dobrym pomysłem na posłuchanie audiobooka lub obejrzenie webinaru.

6. Pozwól swoim dzieciom cię uczyć

Być może najważniejszą rzeczą, jakiej uczysz się, zostając rodzicem, jest wiedza o samych swoich dzieciach. Tempo uczenia się dzieci jest niesamowite. Dzieci przyswajają dziesiątki nowych słów dziennie. Uczą się siadać, raczkować, stać, chodzić, biegać i skakać. Nieustanne „dlaczego” może czasem frustrować, ale to właśnie dzięki nim dzieci uczą się niezliczonych rzeczy, które my, dorośli, bierzemy za pewnik.

Najlepszym sposobem na ciągłą naukę, mając dzieci, jest zatem zwracanie uwagi na to, czego już się uczą. Od prostych rzeczy, których nauczyłaś się dawno temu i które teraz traktujesz jako oczywistość, aż po pomoc w odrabianiu lekcji, które sama ledwo pamiętasz. Wychowywanie dzieci to ciągłe uczenie się.

Nauka zawsze była centralnym elementem mojego życia. Moim zdaniem posiadanie dzieci wzbogaca o wiele bardziej niż umniejsza wartość życia spędzonego na nauce nowych rzeczy. Co sądzisz o moich radach? Masz jakieś dodatkowe pomysły? Podziel się swoimi przemyśleniami na ten temat w komentarzu poniżej albo napisz do mnie maila na adres pytania@cataleja.pl.

Udanego życia,

Cataleja

Artykuł Jak uczyć się nowych rzeczy, gdy masz dzieci? pochodzi z serwisu Cataleja.

Często celowo czynimy się nieszczęśliwymi. Martwimy się rzeczami, na które nie mamy wpływu. Chowamy urazę do ludzi, na których nie mamy wpływu. Poświęcamy czas na czynności, których tak naprawdę nie cenimy. Nie twierdzę, że odkryłam przepis na nieustanną szczęśliwość, ale z mojej zdecydowanie nieoświeconej perspektywy znalazłam kilka stwierdzeń, które uczyniły moje życie lepszym i którymi chciałabym się z Wami podzielić.

1. Akceptuj pory roku w swoim życiu

Nieszczęście to pragnienie bycia na plaży, gdy pada śnieg. Nie masz wpływu na pogodę, a fantazjowanie o możliwości, która nie jest praktyczna, nie czyni cię lepszym człowiekiem. Jednym z głównych filozoficznych napięć w dążeniu do szczęścia jest konflikt między akceptacją rzeczy takimi, jakie są, a dążeniem do ich zmiany na lepsze. Istnieje trzecia droga. Akceptacja zasadniczo niezmiennych czynników swojego życia i jednoczesne dążenie do maksymalnego wykorzystania tego, nad czym masz kontrolę.

Pogoda jest tu trafną analogią. Każdy etap życia to pora roku, która oferuje pewne możliwości, a inne ogranicza. Szczęście polega przede wszystkim na maksymalizacji możliwości, jakie oferuje obecny etap życia. Naprawdę nie ma sensu tracić cennego czasu i energii na ograniczenia, na które nie masz wpływu. Na przykład, kiedy studiowałam, starałam się maksymalnie wykorzystać swoje doświadczenie: dołączyłam do rady studenckiej, chodziłam na kółka tematyczne i próbowałam nowych aktywności. Teraz, jako ciocia czwórki dzieci, z przyjemnością gram w jengę i buduję zamki z piasku na plaży. Tak właśnie wygląda życie. Każdy jego sezon jest inny i to właśnie jest piękne.

2. Dążenie do celu jest dobre, ale jego osiągnięcie jest przereklamowane

W większości przypadków osiągnięcie celów nie sprawi, że będziesz szczęśliwsza, niż jesteś teraz. Podczas gdy niektórzy uważają, że ten aspekt natury ludzkiej oznacza, że dążenie do czegoś jest marnotrawstwem, myślę, że bardziej trafne jest stwierdzenie, że osiąganie celów jest przereklamowane. Natomiast dążenie do nich jest kompletnie niedoceniane. 

Cele, projekty, zainteresowania i dążenia absorbują naszą uwagę w pozytywnym kierunku. Odciągają nas od abstrakcyjnego zamartwiania się lub depresyjnego koncentrowania się na własnych sprawach. Aktywność dodaje energii, co jest jednym z powodów, dla których kluczowym elementem leczenia depresji jest po prostu zachęcenie pacjentów do robienia więcej. Sekret dążenia do szczęścia polega na tym, że szczęście tkwi w dążeniu do niego.

Głównym wyjątkiem od tej reguły jest chroniczny brak zaspokojenia jakiejś istotnej potrzeby, którą można by zaspokoić, realizując jakiś cel. Wydostanie się z ubóstwa poprawia poczucie szczęścia, ale osiągnięcie bajecznego bogactwa nie ma aż tak dużego znaczenia.

3. Spotykaj się z innymi ludźmi w połowie drogi

Jesteśmy gatunkiem chronicznie egocentrycznym. Niemal wszystkie nasze myśli kierują się ku nam samym. Nawet te skierowane na zewnątrz są często egocentryczne, bo dbamy o relacje z innymi ludźmi. Bez zainteresowania nimi, kierujemy znikomo mało zdolności umysłowych na punkt widzenia innych. Ta obserwacja może wydawać się cyniczna, ale moim zdaniem jest całkiem użyteczna. Jeśli uważasz, że każdy jest egocentryczny, to oznacza, że nie powinnaś przypisywać innym ilości czasu, jaki poświęcają myśleniu o tobie. 

Relacje mogą się rozpadać, ponieważ nasze afronty wobec innych często pozostają dla nas niezauważalne. Natomiast odczuwamy ból za każdym razem, gdy nie złożymy życzeń urodzinowych, nie umówimy się na spotkanie czy za subtelną krytykę. Jeśli zaakceptujesz tę asymetrię, warto dążyć do tego, by spotykać się z innymi w połowie drogi. Bądź tą, który wyciąga rękę, by znaleźć czas na spotkanie. Stań się osobą, która gratuluje i pamięta o ważnych wydarzeniach. Bądź tą, która jest troskliwa i życzliwa. Kiedy dążysz do tego, by spotykać się z ludźmi w połowie drogi, znacznie bardziej prawdopodobne jest, że nawiążesz naprawdę wartościowe kontakty.

4. Często przepraszaj

Każdy zna przyjaciół lub członków rodziny, którzy nie rozmawiają ze sobą z powodu długo skrywanych uraz. Choć obowiązkowy dystans czasem ma sens – zwłaszcza w przypadku przemocy – wiele z tych urazów zaczęło się od powierzchownej zniewagi, która z czasem się pogłębiała. Podobnie jak spotykanie się z ludźmi w połowie drogi może zrekompensować nasz wrodzony egocentryzm, tak samo często przeprosiny mogą załagodzić spory i zapobiec narastaniu waśni.

To nie jest tylko emocjonalna prośba. Teoria gier potwierdza tę tezę. Dylemat więźnia to klasyczna gra. Możesz donieść na partnera, aby uzyskać najlepszą ofertę dla siebie, albo współpracować i ponieść łagodną karę. Jeśli grasz tylko raz, najlepszą strategią jest bycie egoistką. Jednak relacje z definicji to seria powtarzających się interakcji. W takich sytuacjach najlepszą strategią jest wybaczenie. To podejście nie jest tak przyjemne, jak całkowite ignorowanie drugiej osoby, ale zapobiega ciągłym cyklom nienawiści tylko dlatego, że jedna osoba przypadkowo popełniła błąd. 

5. Przestań słuchać ludzi, którym płaci się za to, żeby cię wkurzali

Nasze mózgi nie zostały stworzone do mediów społecznościowych. Rozwinęły się w epoce, w której zagrożenia i naruszenia norm musiały być szybko dostrzegane i zwalczane. To sprawia, że wiadomości grożące, wywołujące wściekłość i lęk są tak szczególnie atrakcyjne. Tyle, że teraz żyjemy w świecie miliardów ludzi. Statystycznie rzecz biorąc, w każdej chwili komuś przytrafia się coś przerażającego, wściekłego i wywołującego panikę.

W minionych epokach zazwyczaj potrafiliśmy ignorować takie rzeczy, ponieważ ograniczenia w reportażu i normy praktyki dziennikarskiej uniemożliwiały przedostanie się do naszej świadomości wydarzeń, które miały miejsce daleko lub były mało warte uwagi. Jednak algorytmy zaprojektowane tak, aby maksymalizować zaangażowanie, teraz kierują każdą irytującą drobnostkę na czoło przestrzeni uwagi. Musimy kontrolować to, co konsumujemy w sieci, abyśmy nieświadomie nie pogarszali swojej sytuacji, wiedząc na podstawie statystyk, że ktoś gdzieś robi coś okropnego.

6. Szukaj małych nowości

W trakcie studiów poznałam osobę, która miała bardzo duży wpływ na moje życie. Lily miała zwyczaj kupowania jednego nowego produktu spożywczego za każdym razem, gdy robiła zakupy, zazwyczaj w dziale międzynarodowym. Kupno paczki meksykańskich słodyczy lub dziwnie wyglądającego owocu, o którym nigdy wcześniej nie słyszałaś, może wydawać się błahe. Z pewnością nie wymagało to wielkiego wysiłku, pieniędzy ani umiejętności, ale co tydzień doświadczała czegoś nowego. 

Nie trzymam się zwyczaju Lily konsekwentnie, ale za każdym razem, gdy próbuję potrawy, której nigdy wcześniej nie jadłam, zwiedzam nieznany park lub spaceruję ulicą, którą nigdy wcześniej nie chodziłam, znajduję tę samą odrobinę radości. Przez lata gorliwie dążymy do rzeczy, które naszym zdaniem przyniosą nam szczęście. Prawda jest taka, że szczęście w dużej mierze kryje się w małych radościach i momentach, które możemy łatwo przeoczyć, jeśli nie zwracamy na nie uwagi.

7. Pamiętaj, że wszystko jest kwestią wyboru

W każdym ograniczeniu kryje się wybór. Każda wymuszona opcja zawiera w sobie szereg możliwości. Za wszystkim, co musi zostać zrobione, kryje się decyzja, jak o tym myśleć. Psychologowie od dawna wiedzą, że poczucie kontroli nad danym zdarzeniem ma ogromny wpływ na jego postrzeganie. Okropne rzeczy wydają się o wiele gorsze, gdy nie mamy nad nimi kontroli. Natomiast przekonanie o kontroli sprawia, że nawet okropne zdarzenia stają się znośne. Granica między wyborem a brakiem wyboru nie jest metafizyczna, lecz psychologiczna.

Zawsze będą istniały ograniczenia co do tego, co możemy wybrać, ale zawsze będzie też przestrzeń w tych granicach na dokonanie wyboru. Przypomnienie sobie o tym często wystarczy, by odzyskać poczucie kontroli i zmniejszyć poczucie bezradności w obliczu rzeczy, których nie możemy pokonać. To moje zasady szczęścia, a jakie są Twoje? Co sądzisz o moich radach? Masz jakieś dodatkowe pomysły? Podziel się swoimi przemyśleniami na ten temat w komentarzu poniżej albo napisz do mnie maila na adres pytania@cataleja.pl.

Udanego życia,

Cataleja

Artykuł Moje zasady szczęścia pochodzi z serwisu Cataleja.

Podczas gdy dzieliłam się specyfiką tego, czego nauczyłam się w comiesięcznych aktualizacjach mojego projektu o fundamentach dobrego życia, chciałabym dziś ogólnie porozmawiać o procesie tworzenia ustrukturyzowanego projektu czytelniczego, który skutkuje zmianami w twoim życiu – a nie tylko stosem książek na szafce nocnej. Poniżej przedstawiam niektóre notatki na temat związku między czytaniem a faktycznym podjęciem działań.

Jak czytać książki?

Nie, czytanie książek nie jest w jakiś sposób „złe” dla samodoskonalenia. Niebezpiecznym memem w przestrzeni samodoskonalenia jest to, że typowa osoba spędza zbyt wiele czasu na „uczeniu się”. W jakiś sposób uznano to za zwodniczy argument, że przeciętna osoba czyta zbyt wiele książek, a to jest to, co uniemożliwia działanie. To niedorzeczne. Przeciętny człowiek czyta szokująco mało, a teraz czyta jeszcze mniej niż kiedyś. Wykonane prawidłowo, czytanie stanowi solidne podstawy do wiedzy w danym zakresie. Ta wiedza zapewnia, że działanie jest skierowane we właściwym kierunku.

Działanie powinna odbywać się równolegle z czytaniem, a nie później. Podczas gdy czytanie jest dobre, a nie szkodliwe, może przeszkadzać, jeśli potrzebujesz „dokończyć” swoją lekturę, zanim podejmiesz działanie. Ogólnie rzecz biorąc, należy zakończyć czytanie tylko raz przed podjęciem jakichkolwiek działań. Istnieją przypadki, w których działanie jest stosunkowo łatwe, ale koszt niewłaściwej decyzji jest wysoki.

Tak więc zakup domu, wybór, czy rzucić pracę, czy mieć dzieci, to wybór, w którym inicjowanie akcji nie jest problemem – to podejmowanie mądrej decyzji jest tu istotne. Często efekty takich decyzji są nieodwracalne. Jednak w większości dziedzin życia błędy wydają się być odwracalne. Tak więc o wiele lepiej jest rozpocząć projekt ze złą strategią i zmodyfikować go w oparciu o czytanie, niż czekać, aż sformalizujesz „doskonałą” strategię podjęcia działań. Czytanie bez działania jest bezsensowne. Działanie bez czytania jest ignoranctwem. Potrzebujesz obu.

Jak czytać książki – projekty miesięczne

Podstawowym założeniem, które chciałabym zasugerować, jest to, którego użyłam w moim projekcie o fundamentach dobrego życia. Wybierz określony obszar poprawy i dokonuj skoncentrowanego wysiłku na poprawie swojej wiedzy i zachowania w ciągu jednego miesiąca. Dlaczego jeden miesiąc? Ludzie mają tendencję do drastycznego przeceniania swojej gotowości do trzymania się długich projektów. Roczne projekty brzmią fajnie, ale niewiele osób ma wytrzymałość, aby dotrzeć do ich końca.

Natomiast miesiąc jest wystarczającym czasem, aby poczynić znaczne postępy, jednocześnie będąc wystarczająco krótkim, aby uniknąć pewnych typowych pułapek. Zakładając, że jesteś zdyscyplinowana, powinnaś być w stanie przeczytać jedną do pięciu dobrych książek na dany temat i kultywować nowe nawyki, systemy lub umiejętności. Jeśli okaże się, że jeden miesiąc jest niewystarczający, możesz kontynuować swój miesięczny sprint z drugim (lub trzecim lub czwartym) sprintem miesięcznym. Jednomiesięczny sprint nakłada przydatne ograniczenia projektowe, ale nie sztuczne, dla prawie każdego projektu, którym możesz się zająć. Na własne potrzeby rozbiłam proces przeprowadzania miesięcznego sprintu na cztery części:

• wybierz temat,
• podejmij działania,
• kup lub wypożycz książki,
• dostosuj proces w oparciu o informacje zwrotną.

Krok pierwszy: wybierz motyw

Po pierwsze, musisz wybrać temat, nad którym chcesz popracować. Może to być coś osobistego (na przykład poprawa zdrowia, kariery, relacji lub hobby) lub może być związane z uzyskaniem umiejętności lub dziedziny wiedzy (taką jak francuski, historia lub wykorzystanie sztucznej inteligencji w pracy).

Jeśli wybierzesz coś zbyt ogólnego, twoje czytanie będzie rozproszone, a uzyskanie solidnej odpowiedzi na właściwe działania, które należy podjąć, będzie wymagało przeczytania większej liczby książek. Jeśli wybierzesz coś zbyt konkretnego, ryzykujesz, że pozwolisz, aby twoje uprzedzenia zniekształciły projekt, i możesz skupić się na czymś, co nie ma znaczenia dla twoich szerszych celów.

Na przykład temat „lepsze zdrowie” może być zbyt szeroki. Istnieje wiele różnych istotnych działań, które trudno byłoby dopasować do jednego miesiąca. Z drugiej strony, „stosuj strategie dietetyczne specyficzne dla keto” do wydajności biegowej jest prawdopodobnie zbyt konkretne. Bierze to za pewnik skuteczność strategii, a tym samym utrudnia ci nauczenie się czegoś, co może zmienić twoje zdanie. Tutaj lepszym projektem może być „poprawa zdrowia poprzez kondycję”.

Krok drugi: podejmij działanie

Lubię odwracać normalne podejście „czytaj najpierw, zrób później”, które jest powszechnie stosowane w uczeniu szkolnym. Podejście najpierw działaj to sposób, w jaki nauczyłam się organizować moje kursy, ponieważ kursantki zwykle uważają je za bardziej skuteczne w większości obszarów samodoskonalenia. Powód jest prosty: praktycznie nikt nie jest pustym naczyniem. Masz już kilka ogólnych pomysłów na to, jak mogłabyś się poprawić w danym temacie. Więc zacznij. To, co przeczytasz, tylko zmieni Twój kierunek, zamiast dostarczyć całą mapę drogową.

Jest to najbardziej jasne w obszarach, w których masz już wystarczającą wiedzę, aby zacząć. Prawdopodobnie już wiesz wystarczająco dużo o lepszym jedzeniu, aby poprawić swoją dietę bez prowadzenia szeroko zakrojonych badań w zakresie żywienia. Nie oznacza to, że czytanie książek żywieniowych nie jest cenne. Jednak jeśli przeciętna osoba po prostu podjęłaby działania, które uważałaby za przydatne, prawdopodobnie nadal byłaby to pozytywna zmiana. Co z obszarami, w których nic nie wiesz? Być może chcesz nauczyć się języka obcego, programowania lub tego, jak założyć firmę, i nie wiesz nic o tym. W takich przypadkach proponuję znalezienie praktycznego przewodnika jako pierwszej książki i wykorzystanie go jako punktu wyjścia – czytaj podczas ćwiczeń.

Krok trzeci: zdobywaj książki

Po tym, jak zaczęłaś robić coś w danym aspekcie, które chcesz poprawić, dobrym pomysłem jest sparowanie tego naiwnego działania z intensywnym badaniem. To pozwala obrócić się w kierunku czegoś lepszego, jeśli okaże się, że twój pierwotny plan był błędny. Nawet jeśli twoje podejście jest zasadniczo solidne, możesz wykorzystać to, czego się nauczysz, aby wzmocnić swoje zaangażowanie i dostroić szczegóły. Książki należy przeczytać w określonej kolejności:

1. Podręczniki.
2. Wiarygodne popularne książki oparte na konsensusie ekspertów (nie polemikach).
3. Interesujące książki, które mogą nie być opiniami konsensusu.

Podręczniki

Podręczniki powinny być pierwszym wyborem do zrozumienia danego zakresu. Wiem, wiem, nikt nie lubi tej rady, ale i tak ją powtórzę. Podręczniki mają wiele wspaniałych właściwości. Są one skierowane do uczniów (w przeciwieństwie do monografii akademickich lub artykułów), dzięki czemu zwykle można je czytać nawet przy minimalnej wiedzy. Są one kompleksowe, dając pełny obraz pola. Zazwyczaj przedstawiają konsensus ekspertów stosunkowo dobrze, z mniejszą stronniczością niż wiele popularnych źródeł.

Podręczniki są również drogie. Dobrym wyborem byłoby uzyskanie ich z biblioteki. W innym wypadku zazwyczaj polegam na używanych egzemplarzach starszych edycji, które często można kupić tanio. Zwłaszcza jeśli temat jest duży, zwykle można znaleźć jeden lub dwa, które są skromnie wyceniane w antykwariatach. Podręczniki czyta się dłużej niż większość książek. To jest w porządku. Jeśli masz tylko czas, aby przeczytać jeden podręcznik w miesiącu, prawdopodobnie nadal będziesz poruszać się do przodu.

Jedynym wyjątkiem od tej reguły są tematy nieakademickie, w których nie ma dobrego podręcznika. Jest to rzadsze, niż myślisz. Na przykład w moim projekcie o fundamentach dobrego życia produktywność i organizacja to były dwa miesiące, w których badania akademickie były bezużyteczne, więc polegałam na źródłach samopomocy. Jednak w przypadku pozostałych zaczęłam właśnie od podręczników.

Wiarygodne książki nakreślające konsensus ekspertów

Jeśli podręczniki są niedostępne dla Twojego tematu lub chcesz rozszerzyć swoją listę lektur, następne książki, które przeczytasz, powinny być wiarygodnymi popularnymi książkami, które podsumowują opinię ekspertów. To może być trudne do oceny z zewnątrz. Wiele książek reprezentuje punkt widzenia spoza głównego nurtu. Ale biorąc pod uwagę, że czytelnicy często chcą tego, co jest „nowe”, a nie tego, co jest „znane”, nawet główne książki często pozycjonują się jako zwiastuny nowego sposobu myślenia.

Prestiżowe przynależności akademickie mają być barometrami konsensusu ekspertów, ale uważam je za dość niewiarygodne w praktyce. Wielu znachorów ma doktoraty przy swoim nazwisku, a wiele osób, które uczęszczały na Harvard, ma zdecydowanie poglądy spoza głównego nurtu. I odwrotnie, są mądrzy, ostrożni pisarze, którym brakuje referencji. Jeśli książka jest napisana hiperbolicznym tonem, ma niewiarygodne ustalenia lub zawiera wyjaśnienia dotyczące sprzeciwu wokół ciemnych spisków, często jest to zły znak.

Jedną z opcji wstępnej weryfikacji książek, na których ostatnio polegałam, jest zapytanie ChatGPT o główne argumenty przedstawione w książce i czy są one w dużej mierze zgodne z perspektywą głównego nurtu. Jest to oczywiście niedoskonałe, ale można to wziąć pod uwagę z innymi informacjami o książce (styl, recenzje stron trzecich), które sprawiają, że jest mniej prawdopodobne, iż zbłądzisz.

Ciekawe książki

Celem pierwszych dwóch kroków nie jest ograniczenie się do głównego nurtu, akademickiego konsensusu dla wszystkich dziedzin. Chociaż uważam, że powinnaś zaufać ekspertom w większości spraw, znam wielu ludzi, którzy czują się komfortowo, biorąc odważniejsze zakłady ze swoją bazą wiedzy. Zamiast tego celem czytania podręczników i reprezentowania konsensusu popularnych książek jest danie poczucia tego, w co eksperci, jako całość, wierzą w danym temacie. To powinno być twoją wcześniejszą wiarą w jakąkolwiek dziedzinę, nawet jeśli później zdecydujesz się ją odrzucić.

W przeciwieństwie do tego, jeśli zaczniesz od interesujących, heterodoksyjnych myślicieli, możesz skończyć w króliczej norze bzdur, po której trudno się pozbierać. Nie mówię tego jako protekcjonalna osoba, która wyobraża sobie, że wszyscy inni są łatwowierni i potrzebują wsparcia na swoim myśleniu. Zamiast tego mówię to jako ktoś, kto, raz po raz, przypadkowo zszedł do tych króliczych dziur z bzdur, z opóźnieniem korygując swoje błędne przekonania po wielu ciężkich próbach (i zawstydzeniu). Ciekawe książki są, cóż, ciekawe. Kuszące jest przeczytanie ich jako pierwsze. Jeśli jednak ciekawa książka, którą przypadkiem wybierzesz, jest zdecydowanie przeciwna temu, co bardziej trzeźwi analitycy uważają za prawdziwe, możesz skończyć w gorszej sytuacji, niż gdybyś w ogóle nic nie przeczytała niczego.

Krok czwarty: dostosuj w oparciu o informacje zwrotne

Czwartym krokiem w miesięcznym sprincie wiedzy jest dostosowanie tego, co robisz w świetle tego, co czytasz w książkach. Czasami powoduje to drobne korekty, które nie zmieniają zasadniczo twojego planu. Gdy robiłam badania dla fundamentu fitnessu byłam zakochana w idei codziennego ćwiczenia. Nadal uważam, że jest to dobre podejście do budowania nawyków, ale to dzięki badaniom zdałam sobie sprawę, że codzienne ćwiczenia mogą stać się niezrównoważone, jeśli ruszysz zbyt szybko. To doprowadziło mnie do zmiany mojego podejścia. Włączyłam do moich działań aktywności takie jak spacer lub rozciąganie, które pomogły utrzymać nawyk na miejscu i dały mi czas na przystosowanie się do nowej rutyny.

W innych przypadkach dowiedzenie się więcej o temacie sprawia, że zdajesz sobie sprawę, iż twoje poprzednie podejście było błędne. Na przykład, gdy dowiedziałam się o zdrowym odżywianiu, moim pierwotnym planem było tymczasowe wyeliminowanie śmieciowego jedzenia. Teraz uważam, że takie podejście jest nieprzydatne. Śmieciowe jedzenie jest trudne do zdefiniowania. Zamiast tego liczy się ogólny wzorzec żywieniowy. Chodzi o pozytywne cele, takie jak zapełnienie połowy talerza owocami i warzywami. Podobnie, kiedy prowadziłam badania nad snem, stało się jasne, że lepiej jest ustawić ustalony czas zasypiania. Próba zasypania, zanim zbudujesz wystarczającą presję snu, może przynieść efekt odwrotny do zamierzonego.

Co chciałabyś poprawić?

Właściwym podejściem do podjęcia podczas miesięcznego sprintu jest eksperymentowanie i wypróbowanie rzeczy. Lepiej myśleć o rzeczach takich jak „zastanawiam się, co by się stało, gdybym próbowała…”, a nie „muszę się tego trzymać”. Elastyczność i gotowość do zmiany podejścia w połowie drogi są znakami rozpoznawalnym sprintu, a nie porażką dyscypliny.

Czego zawsze chciałaś się nauczyć lub poprawić w swoim życiu? Może to być coś związanego z rozwojem osobistym lub zawodowym, hobby, sportem lub obszarem zainteresowania. 

W sekcji komentarzy poniżej postu zapisz, jak wyglądałby Twój miesięczny sprint wiedzy dla tego tematu. Pamiętaj, aby uwzględnić to, jakie działania podejmiesz (na początek) i książki, które możesz przeczytać (lub poszukać, jeśli nie jesteś jeszcze pewna). Co sądzisz o moich radach? Masz jakieś dodatkowe pomysły? Podziel się swoimi przemyśleniami na ten temat w komentarzu poniżej albo napisz do mnie maila na adres pytania@cataleja.pl.

Udanego życia,

Cataleja

Artykuł Jak czytać książki, podejmować działania i zmieniać swoje życie? pochodzi z serwisu Cataleja.

Większość ludzi intuicyjnie rozumie, że potrzebujesz pomysłów, aby dokonać ulepszeń. Z tego miejsca większość ludzi również łatwo rozpoznaje, że musisz zastosować działanie i wdrożyć te pomysły, aby mogły powstać. Przegląd jest jednak aspektem rozwoju osobistego, który jest często zaniedbywany, w wyniku czego wielu osobom brakuje tego podstawowego aspektu wzorca doskonalenia. Przegląd obejmuje wdrożone przez Ciebie pomysły i pozwala naprawdę uczyć się na błędach i sukcesach. Przeglądając swoje postępy, możesz zrozumieć szczegóły, dlaczego coś potoczyło się tak, jak się stało. Recenzja zapewnia, że ​​lekcji musisz nauczyć się tylko raz. Jeśli wrócimy do naszej analogii z drzewami, idee są nasionami, implementacja je wzmocni, a następnie przejrzyj korzenie tych drzew, które są mocno osadzone, aby nie zwalały się, gdy przejdzie burza.

Blog jako osobisty przegląd postępów

Fakt, że jesteś w stanie uczyć się na podstawie swojego przeszłego rozwoju, pozwala ci łatwiej go powtórzyć. Jeśli za każdym razem, gdy zechcesz wyznaczyć sobie cel lub osiągnąć nowy cel, musisz zaczynać od początku na pierwszym miejscu, spędzisz całe życie biegając w kółko. Poświęcenie czasu na powtórzenie tego, czego się już nauczyłaś i utrwalenie tych szczegółów w umyśle, zapewni, że zrobisz tylko kroki do przodu we własnym rozwoju.

Gdybym miała odpowiedzieć na pytanie, co tak naprawdę napędza mój osobisty rozwój, musiałbym uznać, że ten blog. Chociaż od jakiegoś czasu dążę do rozwoju osobistego, rozpoczęcie tego bloga było jak wrzucenie benzyny do ognia, ponieważ mój rozwój osobisty rósł w błyskawicznym tempie. Uważam, że głównym powodem, dla którego tak się stało, jest to, że blogowanie jest formą przeglądu. Zapisując lekcje, których się nauczyłam, naprawdę zaczynam definiować te lekcje w mojej głowie i stają się one solidne. Pisanie pomysłów i doświadczeń pozwoliło mi w pełni zrozumieć pomysły, które kiedyś były niejasne i szkicowe.

Powód, dla którego przegląd musi być oddzielnym krokiem od wdrożenia, jest całkiem jasny. Chociaż ja i wielu innych wskazaliśmy, że uczysz się poprzez działanie i poprzez własne doświadczenia, nie jest to technicznie prawda. Nie uczysz się z doświadczeń, uczysz się z oceny tych doświadczeń. Ponieważ większość z nas wykonuje ten proces na poziomie podświadomości dla wszystkich naszych ważnych doświadczeń, zwykle nie musimy podkreślać tego punktu. Powiedzmy, że dziecko dotknie gorącego elementu kuchennego, dziecko natychmiast cofnie się przed spowodowanym bólem. Następnie dziecko oceni, że dotknięcie gorących palników oznacza ból i uniknie go w przyszłości. W tym przypadku nauka pochodziła z okresu oceny po wykonaniu działania, a nie z samego działania.

Doświadczenie czy ocena?

Chociaż niezmiennie będziemy uczyć się z naszych doświadczeń na poziomie podświadomości, nauka wytworzona przez te szybkie i proste oceny jest na ogół bardzo niejasna. Jeśli nie jesteś w stanie wyartykułować lekcji, których się nauczyłaś, bardzo trudno będzie je wykorzystać. Być może zauważyłaś to zjawisko już po przeczytaniu mojego bloga. Prawdopodobnie jest wiele wpisów, które przeczytałaś, w których poczułeś pewną znajomość przedstawionego przeze mnie pomysłu. Myślę, że dzieje się tak dlatego, że twoje doświadczenia już wcześniej nauczyły cię tej lekcji, ale nigdy nie przeszłaś od tej niejasnej zażyłości do zdolności wyrażania swoich myśli na ten temat.

Jak każdy, kto aktywnie wyznacza zapisane cele z pewnością zrozumiesz, że istnieje wyraźna różnica między pragnieniem lub impulsem do osiągnięcia określonego celu, a faktycznie zapisanym celem. Różnica w klarowności jest bardzo zauważalna. Będąc w stanie wyrazić swoje pragnienia i wyrazić je w kategoriach celów, zyskujesz ogromną jasność i wgląd. Z tego samego powodu przegląd jest tak kluczowym krokiem. Uzyskanie dokładnej jasności na temat lekcji, których nauczyło Cię życie, gwarantuje, że nigdy nie będziesz musiała uczyć się lekcji więcej niż raz.

We wpisie na temat radzenia sobie z frustracjami wspomniałam o niewielkim, ale frustrującym incydencie komputerowym, który miałam w ciągu ostatnich kilku tygodni. Zdałam sobie sprawę, że byłby to idealny moment, aby naprawdę zamknąć proces radzenia sobie z frustracjami w życiu. Napisanie tego wpisu pomogło mi wyjaśnić i sprecyzować kroki, które stosuję, aby radzić sobie z frustracjami. Teraz, kiedy spotykam się z inną frustrującą sytuacją, wiem, że będę znacznie lepiej przygotowana do radzenia sobie z tą sytuacją.

Przegląd postępów a uczenie się na błędach

Teraz chcę zadać ci pytanie. Ile razy w życiu byłaś naprawdę zdenerwowana, zestresowana lub sfrustrowana? Prawdopodobnie doświadczyłaś tej emocji więcej razy, niż możesz zliczyć. Teraz pozwól, że zadam ci inne pytanie. Czy uważasz, że można skutecznie radzić sobie z frustracją, aby nie wpaść w negatywny stan, gdy napotkasz problem? Teraz myślę, że gdybyś czytała mojego bloga przez dłuższy czas, musiałabyś również odpowiedzieć twierdząco na to pytanie. Oto moje ostatnie pytanie. Jeśli doświadczyłaś frustracji więcej niż raz (znacznie więcej) i rozumiesz, że istnieje metoda radzenia sobie z nią, dlaczego nadal jesteś naprawdę sfrustrowana, gdy rozwiązujesz problemy?

Większość z nas błędnie zakłada, że ​​uczymy się lekcji po naszych pierwszych doświadczeniach. Z mojego doświadczenia wynika, że ​​rzadko jest to prawdą. Dla większości z nas potrzeba bardzo specjalnego wydarzenia, aby naprawdę wziąć te lekcje. Większość ludzi napotyka te same problemy w kółko i nigdy tak naprawdę nie przyswaja sobie metody ich rozwiązywania. Procesy przeglądu pozwalają na internalizację tych lekcji. Nie zamierzam teraz mówić, że frustrację można opanować po jednorazowym jej przeżyciu, ale za każdym razem, gdy przeprowadzasz proces przeglądu, powinnaś być w stanie uczyć się na tych błędach i uzyskać lepszą kontrolę nad swoim postępem.

Napisz własną książkę

Czy procesy przeglądu mają zastosowanie tylko do problemów emocjonalnych, takich jak frustracja? Oczywiście nie. Pisząc o wyznaczaniu celów, zmianie nawyków lub organizacji, naprawdę zyskuję o wiele więcej wglądu i jasności w moje własne zachowania, aby móc je skuteczniej wykorzystywać w przyszłości. Chociaż pisanie i blogowanie to tylko dwa sposoby na dokonywanie recenzji, każda metoda recenzowania, z której korzystasz, może zapewnić większy poziom przejrzystości.

Zig Ziglar, znany autor i mówca, często podkreśla swoje przekonanie, że każdy powinien napisać książkę, a tytuł tych książek powinien brzmieć „Co powinnam zrobić, aby jak najlepiej wykorzystać swoje życie?”. Ponieważ pisząc książkę, byłabyś w stanie naprawdę zrozumieć i wyrazić własne myśli na temat życia. Później Zig zwraca uwagę, że napisanie swojej bestsellerowej książki See you at the top naprawdę pozwoliło mu w pełni zrozumieć idee, w które wierzył, ale których nigdy nie potrafił wyrazić.

Innym przykładem znaczenia procesów przeglądu jest spojrzenie na Steve’a Pavlinę. Po rozpoczęciu własnych prac dotyczących rozwoju osobistego Steve zauważył, że doświadczył niesamowitego rozwoju osobistego. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta. Artykułując swoje myśli i analizując lekcje, których już się nauczył, Steve wzmacnia fundament, który już położył.

Przegląd postępów – metody

Czy musisz pisać na blogu, mówić lub pisać o swoich doświadczeniach, aby dokonać przeglądu? Nie, istnieje wiele metod przeprowadzania przeglądu tego, czego nauczyłaś się w swoim życiu. Pamiętaj tylko, aby zrobić jakąś recenzję. Nie trać czasu na kręcenie się w kółko, upewnij się, że dokładnie przeanalizowałaś wszystko, czego nauczyło Cię doświadczenie, aby uniknąć kosztownych niepowodzeń. Oto kilka metod przeglądu, które uważam za pomocne.

Dziennik. Zapisywanie swoich myśli w dzienniku jest doskonałą formą recenzji. Przeglądając swoje myśli na papierze, możesz uzewnętrznić wszelkie problemy i uzyskać niesamowitą jasność. W przeciwieństwie do wielu innych podejść, które polecę, to podejście nie wymaga od innych osób skuteczności, więc jest prawdopodobnie doskonałym miejscem do rozpoczęcia własnej recenzji.

Blogowanie / pisanie. Jak wspomniałam wcześniej, blogowanie własnych myśli było niezwykle pomocne w moim osobistym rozwoju. Pisanie do publiczności naprawdę przenosi dziennikowanie na inny poziom. Chociaż pisanie do dziennika może dać wgląd we własne procesy i pozwolić ci wyciągnąć wnioski, będąc odpowiedzialną przed publicznością, standardy są znacznie wyższe. Zamiast tylko przypadkowo pisać o różnych rozważaniach, teraz musisz mieć jeszcze większą jasność swoich myśli.

Przegląd postępów – metody

Nauczanie / mentoring. Najlepszym sposobem, aby się czegoś nauczyć, jest nauczenie innych. Rozumiem to doświadczenie z tego bloga. Ilość wiedzy, którą zdobywasz pomagając innym, jest prawie o rząd wielkości większa niż dzięki samodzielnemu wykonywaniu tych procesów. Znalezienie metody przekazywania doświadczeń, które miałaś innym ludziom, jest jedną z najlepszych metod przeglądu, jakie znam.

Medytacja. Medytacja może być doskonałą metodą myślenia i uczenia się na podstawie własnych doświadczeń. Siedzisz w ciszy i rozmyślasz nad pomysłami, które wdrożyłaś w przeszłości. Medytacja może być spokojnym i relaksującym sposobem na powtórzenie i poprawę. Jest wiele różnych rodzajów medytacji, ale nie jestem w tym ekspertką.

Cotygodniowe recenzje. Jestem pewna, że jeśli spędziłaś trochę czasu na tym blogu, wiesz, że jestem trochę fanatyczką robienia cotygodniowych recenzji. Cotygodniowy przegląd zasadniczo obejmuje przegląd wszystkich wdrożeń z ostatniego tygodnia i analizuje postępy. O wiele dokładniejszy niż dzienniki dzienne i zewnętrzne procesy recenzowania, cotygodniowy przegląd może być doskonałą metodą na zamknięcie wszystkich lekcji, których nauczył Cię ostatni tydzień.

Natychmiastowe recenzje

Recenzja natychmiastowa to recenzja, którą robisz w umyśle natychmiast po doświadczeniu czegoś. Ta recenzja wymaga największej dyscypliny i często może być niedogodna, jeśli jesteś w trakcie czegoś, ale jest prawdopodobnie najbardziej wydajna. Kiedykolwiek nauczysz się czegokolwiek ze swoich doświadczeń, znalezienie metody zapamiętania i zablokowania tej lekcji natychmiast po doświadczeniu może zapewnić, że żadne pomysły nie wypadną przez szczeliny.

Przegląd pozwala wykorzystać doświadczenia, które miałaś i wykorzystać je w pełni. Bez recenzji prawdopodobnie będziesz musiała powtórzyć doświadczenie dziesiątki razy, zanim koncepcja naprawdę się zapadnie. Chociaż recenzja często wydaje się czasochłonna, poświęcenie na nią nawet niewielkiej ilości czasu może przynieść ogromne korzyści.

To wzorzec, którego używamy do każdego doskonalenia, decyduje o skuteczności i wydajności tego ulepszenia. Silny i konstruktywny wzorzec pozwoli nam szybko doświadczyć wzrostu, podczas gdy niejasny wzorzec bez wyraźnego celu pokaże tylko powtarzające się niepowodzenia i przeszkody. Generuj pomysły, wdrażaj je i przeglądaj ich wdrożenie. Prosty, ale niezbędny wzorzec sukcesu.

Podsumowanie

Co możesz zrobić z tymi informacjami? Ze wszystkich informacji, które ci przekazałam na temat mojego własnego wzorca rozwoju osobistego, myślę, że są naprawdę trzy główne rzeczy, które możesz zrobić, aby poprawić swój własny wzorzec rozwoju osobistego.

Stań się bardziej entuzjastyczna i uparta w poszukiwaniu pomysłów. Pomysły są zalążkiem przyszłego wzrostu i rozwoju. Mają potencjał, aby szybko poprawić nasze życie, jeśli uda nam się je wdrożyć. Jakość twojego działania będzie zależała od jakości twoich pomysłów, więc zbieraj i starannie wybieraj.

Zacznij być bardziej systematyczna dokładna i skoncentrowana na wdrażaniu. Skorzystaj z celów, prób i świadomej praktyki, aby upewnić się, że możesz z powodzeniem wdrożyć zebrane pomysły. Nie próbuj wdrażać wszystkiego na raz, ale postępuj zgodnie z uporządkowanym i ostrożnym postępem.

Wprowadź więcej metod odpowiedzialności i przejrzyj swoje wzorce rozwoju osobistego. Niezależnie od tego, czy oznacza to prowadzenie dziennika, mentoring czy medytację, dodanie większej liczby recenzji zapewnia, że ​​nie masz kosztownych niepowodzeń i że każda część ciebie jest skierowana do przodu.

Zacznij patrzeć na swoje własne wzory. Czy wykazują podobieństwa do tych, których ja używam? Jak możesz ulepszyć swoje procesy, aby zapewnić szybsze i lepsze wyniki? Przyjrzyj się swojemu schematowi sukcesu i czerp jak najwięcej z życia. Co sądzisz o moich radach? Masz jakieś dodatkowe pomysły? Podziel się swoimi przemyśleniami na ten temat w komentarzu poniżej albo napisz do mnie maila na adres pytania@cataleja.pl.

Udanego życia,

Cataleja

Artykuł Seria sukces – przegląd postępów pochodzi z serwisu Cataleja.

Jak wspomniałam w poprzednim wpisie, to twoja zdolność do wdrożenia swoich pomysłów, a nie ich jakość, ostatecznie zadecyduje o rozwoju i ulepszeniu, którego doświadczasz. Świetny pomysł nie jest nic wart, jeśli nie możesz go wprowadzić w życie. Zrozumienie zasad, jak wdrażać pomysły, wraz z pewnymi zauważalnymi ograniczeniami, jakie ma proces wdrażania, może pozwolić Ci działać zgodnie z tymi pomysłami z maksymalną skutecznością.

Pierwszą ideą, którą musisz zrozumieć, jeśli chcesz odnieść sukces we wdrażaniu pomysłów, jest to, że twoje możliwości wdrażania są znacznie, znacznie mniejsze, niż sądzi większość ludzi. Pomyślne wdrażanie pomysłów jest bardzo czasochłonnym i energochłonnym procesem i niemożliwe jest działanie na więcej niż kilku pomysłach jednocześnie. Dlatego ważny jest staranny dobór pomysłów. Ponieważ możesz z powodzeniem wdrożyć tylko kilka z tysięcy pomysłów, które masz do dyspozycji, nie możesz wybierać pośpiesznie.

Wdrożenie pomysłów za pomocą skupienia

Istnieją dwa zasoby, z których należy skorzystać w celu realizacji pomysłów. Są to skupienie i dyscyplina. Skupienie jest zasobem umożliwiającym kierowanie świadomych myśli na pomysł i działania. Dyscyplina to sposób na radzenie sobie z bólem lub dyskomfortem. Większość ludzi łatwo rozumie, że w dążeniu do idei często wymagana jest dyscyplina, ale zaniedbuje wagę skupienia się. Skupienie jest cennym zasobem i jest o wiele łatwiejsze do zmarnowania niż dyscyplina.

Za każdym razem, gdy wdrażasz nowy pomysł, czy to nawyk, cel czy umiejętność, musisz skupić się na działaniach, które go tworzą. Skupienie jest podstawowym zasobem, którego używasz do kierowania swoimi działaniami. Nauczyłam się tej lekcji na własnej skórze. Zniweczyłam kilka moich wysiłków związanych z uwarunkowaniem nawyków po prostu dlatego, że nie skupiłam się wystarczająco na ich realizacji. Nawet jeśli pomysł nie jest bolesny i nie wymaga żadnej dyscypliny, wszystkie pomysły wymagają pewnego poziomu skupienia. Ponieważ skupienie jest głównym czynnikiem ograniczającym liczbę pomysłów, które możesz wdrożyć, bardzo ważne jest, aby zrozumieć, w jaki sposób jest używane.

W przeciwieństwie do pieniędzy, energii czy czasu marnowanie uwagi nie daje żadnej informacji zwrotnej. Wszyscy wiemy, jak to jest czuć się zmęczoną, zajętą lub biedną, ale odwrócenie uwagi nie zapewni ci emocjonalnego połączenia. Skupienie odwrócone uwidacznia się tylko wtedy, gdy nagle pomysł, który próbujemy zrealizować, wymyka się nam przez palce lub zapominamy o wyznaczonym celu. Ponieważ odwrócone skupienie nigdy nie wywołuje żadnej zauważalnej, negatywnej reakcji, dopóki nie jest za późno, musimy zachować ostrożność w jego używaniu.

Wdrożenie pomysłów za pomocą dokładności

Właściwości skupienia są powodem, dla którego sugerowałabym ograniczenie wdrażania rozwoju osobistego do mniejszego niż uważasz, że jest to możliwe. Skupienie się tylko na kilku pomysłach, a nie na wielu, sprawi, że kilka dobrych pomysłów stanie się rzeczywistością, a nie dziesiątki zakończonych niepowodzeniem. Może wydawać się dziwne, aby spróbować skupić się na robieniu mniej niż myślisz, że jest to możliwe, ale ta technika pozwoliła mi dość szybko zauważyć dużo osobistego rozwoju. Zamiast robić dwa kroki do przodu i jeden do tyłu, cała moja energia jest skierowana w jednym kierunku, jednocześnie minimalizując niepowodzenia.

Tak jak skupienie się na mniejszej liczbie pomysłów może oznaczać lepszą jakość realizacji, tak dokładna realizacja pomysłu zapewnia większą szansę na jego przetrwanie. W naszym szybko rozwijającym się świecie większość ludzi nie czuje, że ma czas na dokładne zbadanie jednego pomysłu przed przejściem do następnego. Zamiast pełnego zrozumienia chcą tylko istoty sprawy. Nie chcą zwykłego rozwiązania, chcą szybkiego rozwiązania. Zamiast ciężkiej pracy, chcą po prostu zastosować szybki i łatwy schemat.

Daj sobie czas

Jeśli zamierzamy kontynuować naszą botaniczną analogię do rozwoju osobistego, jeśli twoje pomysły są nasionami, to realizacja jest w rzeczywistości wyrastaniem drzewa. Większość ludzi nie chce czekać, aż drzewo wyrośnie, więc spieszą się z zasadzeniem nowego nasiona wkrótce po tym, jak pierwsze z nich ledwie wykiełkuje. Niestety silny wiatr może łatwo wykorzenić młode drzewko i całkowicie zresetować postęp. Dzięki dokładnej opiece nad drzewem, aż osiągnie wystarczająco mocne korzenie, aby się utrzymać, pomysł może się utrzymać i przetrwać.

Bycie dokładną oznacza nie realizowanie żadnego pomysłu z połowiczną wolą. Realizuj każdy napotkany pomysł, korzystając ze wszystkich swoich zasobów. Nie przestawaj zajmować się pomysłem i koncentrować się na nim, ponieważ czujesz, że został pomyślnie wdrożony. Trochę przesadzaj z implementacją. Sama często mam wrażenie, że nawyk jest całkiem dobrze wdrożony, kiedy mam jeszcze trochę czasu. W takiej chwili muszę skorzystać z mojej cierpliwości, aby jeszcze przez jakiś czas skupiać się na tym nawyku, by mieć pewność, że się utrzyma.

Wdrożenie pomysłów za pomocą samodyscypliny

Kiedy czytasz książkę doświadczonego autora, takiego jak Tony Robbins lub Brian Tracy, próba przyswojenia nawet części pomysłów, które na ciebie rzucają, może być przytłaczająca. W rezultacie niektóre z pomysłów, które przedstawiają, mogą Ci się spodobać, ale zamiast skupiać się na jednym lub dwóch przez co najmniej miesiąc, próbujesz skupić się na kilku tylko następnego dnia. Mijają miesiące, a Ty nie wprowadziłaś żadnych zauważalnych zmian.

Skoncentruj się i dokładnie wdrażaj. Gdy konsekwentnie wprowadzisz jakiś pomysł do swojego zachowania przez długi czas, jego działanie nie będzie już wymagało żadnego wysiłku ani dyscypliny. Nawyki, gdy zostaną wdrożone dokładnie, trwają znacznie dłużej. Dokładnie realizowane cele mogą przynieść znacznie więcej. Praktyka regularnie trenowana prowadzi do mistrzostwa. Nie pozwól, aby Twoje wysiłki na rzecz rozwoju osobistego zostały zmarnowane, ponieważ nie mogłaś się skupić.

Czy ten proces rozwoju osobistego nie jest bardzo powolny? Nie, jest wręcz przeciwnie. W perspektywie krótkoterminowej może się wydawać, że skupienie się na jednym pomyśle przez co najmniej miesiąc przyniosłoby efekt przeciwny do zamierzonego i niewiarygodnie powolne. W dłuższej perspektywie te małe drzewka wyrosną na las. Ponieważ każde drzewo zostaje mocno zakorzenione, zanim zasadzisz kolejne, masz bardzo niewiele niepowodzeń. Jeśli ćwiczysz tylko jeden nowy nawyk miesięcznie, możesz zmienić dwanaście w ciągu roku.

Oznacza to, że możesz mieć rok, w którym rzuciłabyś palenie, przeszła na nową dietę, zaczęła wstawać wcześnie każdego ranka, zrezygnowała z telewizji, zaczęła regularnie ćwiczyć, zaczęła czytać jedną książkę tygodniowo, trenowała szybkie czytanie, zaczęła codziennie słuchać nagrań audio, zaczęła pić 12 szklanek wody dziennie, prowadziła dziennik swojego życia, spędzała więcej czasu na wzmacnianiu relacji i zaczęła dzień od porannych biegów. Większość ludzi nie zrobiłaby tak dużo rozwoju osobistego w ciągu dekady lub dwóch, nie mówiąc już o roku. Dokładne realizowanie pomysłów i skupianie się na nich może przynieść niesamowite rezultaty.

Postęp zwiększa zdolność skupienia

Innym czynnikiem, który jest ważny w twoim wdrożeniu, jest po prostu to, że Twój aktualny wzrost, znacznie wzmacnia twoją zdolność koncentracji i dyscypliny. Im więcej pomysłów zostało wdrożonych, tym większa jest Twoja zdolność do wdrażania nowych pomysłów. Uważam, że przyczyną tego przyspieszenia wzrostu są dwa główne powody. Po pierwsze, gdy rozwiniesz lepsze umiejętności w ogólnych obszarach wzrostu (np. dyscyplina, odwaga, stawianie celów itp.), staniesz się bardziej biegła w określonych obszarach wzrostu. Zmiana nawyków stała się dla mnie dość łatwa po prostu dlatego, że jestem przyzwyczajona do tego procesu.

Drugi powód jest taki, że gdy naprawdę zaczniesz cieszyć się doświadczeniem rozwoju osobistego, zechcesz przejść przez początkową trudność, ponieważ wiesz, że wzrost, którego doświadczysz, będzie wart zachodu. Jeśli próbowałaś wdrożyć jakieś pomysły z dość miernymi wynikami, spróbuj skupić się tylko na jednym lub dwóch z nich. Decydowanie o tym, jak dokładnie podzielić uwagę, jest konkurencją między wydajnością a skutecznością. Dopóki nie poczujesz się naprawdę komfortowo ze swoim wzorcem rozwoju osobistego, powinnaś dążyć do skuteczności, a nie wydajności.

Teraz już wiesz, że wdrażanie pomysłów jest stosunkowo powolnym procesem w porównaniu z ich generowaniem. Teraz omówię różne metody i narzędzia, które poprawią Twoją zdolność do wdrażania pomysłów. Podstawowe narzędzia, takie jak ustalanie celów, warunkowanie nawyków i ukierunkowana praktyka, mogą znacznie obniżyć koszty wdrażania pomysłów. Pamiętaj, że te strategie wdrażania są pomysłami same w sobie. Zaletą wdrażania narzędzi wdrożeniowych jest to, że zazwyczaj można je ćwiczyć w połączeniu z innymi pomysłami. Praktykowanie wyznaczania celów można również przeprowadzić, wyznaczając cele dla innego pomysłu. Praktykowanie 30-dniowych prób polega na próbie zmiany innych nawyków.

Wdrożenie pomysłów – wyznaczanie celów

Wyznaczanie celów powinno być jednym z najważniejszych narzędzi realizacji pomysłów. Podstawą wyznaczania celów jest skupienie. Jak wspomniałam wcześniej, podążanie za pomysłami wymaga wybiórczości, podejmowania decyzji i koncentracji. Skupienie jest podstawowym atrybutem każdego programu wyznaczania celów. Wyznaczanie celów jest w zasadzie prostą procedurą, która pozwala z góry wyodrębnić obszary, na których zamierzasz się skupić, aby łatwiej było usprawnić pomysły.

Jeśli stawiam sobie za cel utratę określonej wagi, to pozwala mi to odciąć się od ogromnej liczby pomysłów, które nie mają nic wspólnego ze zdrowiem czy utratą wagi. Cele znacznie ułatwiają proces wyboru pomysłów do realizacji. Pomyśl o wyznaczaniu celów jak o lupie. Skupia zasoby, które już posiadasz i wykorzystuje je w sposób ukierunkowany.

Wdrożenie pomysłów – okresy próbne

Istnieje wiele sposobów na ukształtowanie twoich nawyków, ale jednym z moich ulubionych jest 30-dniowa próba. 30-dniowa wersja próbna pozwala dokładnie wdrożyć nowy nawyk. Tak jak wyznaczanie celów ogranicza Twoją koncentrację, 30-dniowe wersje próbne zmuszają Cię do dokładności. 30-dniowa wersja próbna to po prostu fajna nazwa narzędzia. Jednak teoria, która za tym stoi, może być wykorzystana nie tylko do nawyków. Jeśli uważasz, że potrzebujesz co najmniej dziewięćdziesięciu dni na wdrożenie pomysłu, przeprowadź 90-dniową wersję próbną.

Okresy próbne zmuszają cię do większej dokładności niż w innym przypadku. Przy ustalaniu celów, które pozwolą wykorzystać Twoją koncentrację, okresy próbne zmuszają Cię do upewnienia się, że sadzone drzewo jest mocno zakorzenione, zanim przejdziesz dalej. Nawyki zwykle zajmują 30 dni, ale jeśli Twój pomysł jest bardziej skomplikowany, możesz potrzebować więcej czasu. Niektóre naprawdę intensywne nawyki mogą zająć mniej czasu, ale uważam, że 30 dni to całkiem niezła liczba.

Wdrożenie pomysłów – świadoma praktyka

Jeśli cele tworzą skupienie, a okresy próbne zapewniają dokładność, świadoma praktyka usprawnia proces opanowania. Świadoma praktyka obejmuje ciągłą pracę nad pomysłem, aż stanie się on dla ciebie drugą naturą. Cztery podstawowe kroki świadomej praktyki to:

• określenie dokładnie umiejętności, które musisz opanować,
• praktykowanie tego nieustannie, w kółko, prawie do znudzenia,
• uzyskanie informacji zwrotnej natychmiast po każdej praktyce,
• wyznaczanie drobnych celów i wprowadzanie poprawek, aby stale optymalizować proces.

Świadoma praktyka może być zastosowana do każdego pomysłu, który wymaga umiejętności do zbudowania. Na przykład, jeśli chcesz opanować szybkie czytanie, możesz kupić książkę o szybkim czytaniu. Szybkie czytanie to doskonały przykład umiejętności wymagającej praktyki. Najpierw zidentyfikowałabyś konkretne umiejętności szybkiego czytania, takie jak ruchy rąk, rozumienie i zapamiętywanie. Następnie możesz ćwiczyć codziennie przez godzinę, konsekwentnie przez miesiąc lub dwa. Możesz przeprowadzać regularne testy, aby sprawdzić, jaka jest szybkość czytania i współczynnik rozumienia. Wreszcie możesz wyznaczyć sobie małe cele, aby poprawić rozumienie, zapamiętywanie lub inne umiejętności. Wykorzystując cztery etapy świadomej praktyki, możesz znacznie zwiększyć tempo poprawy, a potem możesz po prostu próbować tego na chybił trafił.

Wdrożenie pomysłów – ile jednocześnie?

Myślę, że jeśli czytałaś do tego momentu, możesz się zastanawiać, ile dokładnie pomysłów powinno się próbować wdrożyć naraz? Moja odpowiedź na powyższe pytanie tak naprawdę zależałaby od tego, ile pomysłów na rozwój osobisty już wdrożyłaś. Jeśli nie wdrożyłaś z powodzeniem wielu pomysłów w perspektywie długoterminowej, sugerowałabym, aby przez dłuższy czas mieć tylko jeden pomysł i na nim skupić praktycznie wszystkie swoje zasoby. Kiedy już wdrożysz na stałe sporo pomysłów, będziesz miała dużo lepsze wyobrażenie o swoich własnych możliwościach.

Jeśli dopiero zaczynasz przygodę z rozwojem osobistym lub po prostu nie byłaś w stanie trwale wpłynąć na pomysły, o których czytałaś, proponuję być bardzo skupioną i dokładną z jednym pomysłem na raz. Wyznacz cel dla pomysłu, który chcesz ustanowić. Przeprowadź 30-dniową wersję próbną dotyczącą tego pomysłu i wykorzystaj świadomą praktykę, aby poprawić swoje umiejętności. Dopiero gdy naprawdę doświadczysz, jak to jest zainstalować nawyk na stałe, możesz przejść na nowy. Nawet jeśli jest wiele dziedzin twojego życia, które wymagają pracy, pomyślne wdrożenie tylko jednego pomysłu może dać ci podstawę dla wszystkich przyszłych postępów.

Podsumowanie

Wdrażanie to esencja rozwoju osobistego. Pomysły, które masz, tworzą nasiona, a ich wdrożenie powoduje, że stają się potężnymi drzewami. Rozumiejąc znaczenie skupienia i dokładności we własnych wysiłkach na rzecz rozwoju osobistego, nie zmarnujesz cennych zasobów, realizując zbyt wiele pomysłów naraz. Mogą na to pozwolić strategie wdrożeniowe w postaci wyznaczania celów, okresów próbnych i świadomej praktyki, abyś szybciej realizowała swoje pomysły. Wdrażaj pomysły, aby naprawdę ukształtować swój wzór na sukces.

W kolejnym wpisie opowiem o ostatnim etapie mojego wzorca sukcesu. Przegląd postępów jest być może jednym z najbardziej zaniedbywanych etapów udanego rozwoju osobistego. Chociaż wdrożenie może spowodować wzrost drzew, przegląd naprawdę je utrwala. Istnieje wiele praktyk do przeglądu. Każda z nich pozwala dodać więcej stabilności i trwałości do pomysłów, które już odnalazłaś w swoim wzorcu sukcesu. Co sądzisz o moich radach? Masz jakieś dodatkowe pomysły? Podziel się swoimi przemyśleniami na ten temat w komentarzu poniżej albo napisz do mnie maila na adres pytania@cataleja.pl.

Udanego życia,

Cataleja

Artykuł Seria sukces – wdrożenie pomysłów pochodzi z serwisu Cataleja.

Pisząc wpisy na temat różnych aspektów rozwoju osobistego mam poczucie, że zaniedbałam napisanie o być może najważniejszym temacie w doskonaleniu osobistym. Najważniejszym tematem jest Twój proces rozwoju osobistego. Może się to wydawać dość proste, ale patrząc na strategie innych ludzi w dążeniu do poprawy, często jestem zaskoczona tym, jak bardzo różnią się od moich. Proces i kroki, które stosujesz, aby nieustannie wprowadzać ulepszenia w swoim życiu, niezależnie od tego, czy chodzi o zwiększenie odwagi czy zarabianie więcej pieniędzy, są najbardziej krytycznym aspektem sukcesu w ogólnym rozwoju osobistym.

Jakie strategie są najlepsze?

Nie wszystkie strategie są takie same. Myślę, że niektórzy z nas mają niewypowiedziane założenie, że wszyscy dążymy do rozwoju osobistego w ten sam sposób, przynajmniej w najbardziej ogólnych kategoriach. Chociaż możemy mieć różne cele i wartości, myślę, że większość ludzi zakłada, że ​​rozwój osobisty jest tym samym procesem dla większości z nas. W rzeczywistości widzę ogromne różnice. Uważam, że właśnie te różnice w procedurach zmierzających do rozwoju osobistego często decydują o wynikach.

Ponieważ intensywnie działałam w celu własnego rozwoju osobistego zauważyłam stały wzorzec postępu. Uważam, że to właśnie ten proces przyniósł mi wiele sukcesów w posuwaniu się naprzód. Dlatego też nie wierzę, że istnieje tylko jeden udany proces, ani nie wierzę, że mój proces jest jedyną doskonałą procedurą. Jeśli jednak jesteś sfrustrowana brakiem sukcesów w swoich własnych wysiłkach na rzecz rozwoju osobistego, możesz przyjrzeć się wzorowi, który tak dobrze mi się przysłużył.

Mój sposób rozwoju osobistego sprowadza się za każdym razem do mniej więcej tych samych trzech kroków. Kroki te to generowanie pomysłów, wdrożenie pomysłów oraz przegląd postępów. Skupiając się na wszystkich trzech krokach tego równania rozwoju osobistego, byłam w stanie osiągnąć dość wysoki stopień sukcesu w rozwoju osobistym w stosunkowo krótkim czasie. Myślę, że te trzy kroki są na tyle ważne, że postanowiłam zrobić wpis na blogu dla każdego z nich oddzielnie.

Generowanie pomysłów (przyszłość)

Aby coś ulepszyć, musisz mieć pomysły na to, co możesz zrobić. Generowanie pomysłów to ważna, ale często nadmiernie eksponowana faza. Sugerowałabym wydać nie więcej niż dwadzieścia procent swoich zasobów czasowych na ten etap. Generowanie pomysłów pochodzi z czytania książek, słuchania audio lub czytania tego bloga. Możesz także generować pomysły na podstawie zapisywania własnych przemyśleń lub modelowania sukcesu innych. Potraktuj generowanie pomysłów jako zbieranie nasion dla przyszłego wzrostu. Zbieranie dużej ilości nasion z szerokiej gamy roślin daje możliwości wyboru tych z największym potencjałem.

Generowanie pomysłów to niezwykle ważny krok w rozwoju osobistym. To pierwszy krok, bo bez nasion nie może być drzew. Niestety, większość ludzi błędnie zakłada, że ​​jest to jedyny krok. Dlatego często spotykasz ludzi, którzy czytają książki o samopomocy, przez co mają dużo pomysłów na ulepszenia. To świetna rzecz, nie zrozum mnie źle. Po prostu upewnij się, że faktycznie wdrażasz choć niektóre z nich.

Wdrożenie pomysłów (teraźniejszość)

Drugim krokiem do sukcesu w rozwoju osobistym jest wdrożenie niektórych pomysłów. Wdrożenie powinno zająć co najmniej sześćdziesiąt procent Twoich zasobów czasowych. Wdrożenie jest najważniejszym krokiem naprzód. Niestety ten krok jest również najbardziej energochłonny i czasochłonny. Wdrażanie, w przeciwieństwie do generowania pomysłów, jest niezwykle kosztownym krokiem w kierunku rozwoju osobistego. Niemożliwe jest poświęcenie czasu i energii na każdy napotkany pomysł, dlatego musisz nauczyć się wybierać absolutnie najlepsze pomysły i koncentrować swoje zasoby na ich rozwoju.

Niepowodzenie na tym etapie powoduje, że większość ambicji dotyczących rozwoju osobistego kończy się fiaskiem. Ponieważ generowanie pomysłów jest o kilka wielkości łatwiejsze niż ich wdrażanie, wiele osób unika tego kroku. Niestety, bez wykonania tego kroku nie możesz doświadczyć żadnego wzrostu. Rozwój następuje dopiero po przyjęciu pomysłów i urzeczywistnieniu ich.

Przegląd postępów (przeszłość)

Przegląd ma kluczowe znaczenie dla długoterminowego sukcesu. Około dwudziestu procent zasobów czasowych powinno zostać przeznaczonych na przegląd postępów. Powód, dla którego przegląd jest krytyczny jest taki, że pozwala ci w przyszłości przezwyciężyć przeszkody, które rozwiązałaś wcześniej. W programowaniu za dobrą praktykę uważa się tworzenie osobnej funkcji (lub wstępnie zorganizowanej procedury) dla każdego problemu, który wymaga rozwiązania więcej niż jeden raz. To znacznie zmniejsza ilość czasu spędzanego na rozwiązywaniu starych problemów. Przegląd postępów działa w ten sam sposób. Przeglądając swoje postępy, możesz przyswoić lekcje, których nauczyło Cię życie, więc nie musisz się ich ponownie uczyć.

Przegląd postępów jest również niezbędny, aby upewnić się, że przemieszczasz się w pożądanym kierunku. Zasadniczo przegląd jest jedynym mechanizmem wykrywania, czy rzeczywiście się rozwijasz. Zignorowanie tego kroku byłoby jak próba prowadzenia samochodu z nieprzezroczystymi szybami. Ponieważ rzadko można spojrzeć w przyszłość z jakąkolwiek dokładnością, często trzeba spojrzeć w przeszłość i uczyć się na błędach. Praktycznie każde doświadczenie wzrostu, jakie miałam, składało się z tych trzech etapów. Często stopień sukcesu, jakiego doświadczyłam, zależał od ilości energii proporcjonalnej do tych trzech aspektów. Dzięki mojej silnej osobistej skłonności do wdrażania pomysłów, w połączeniu z pomysłami i recenzjami, byłam w stanie poczynić postępy.

Generowanie pomysłów

W przypadku praktycznie wszystkich moich doświadczeń związanych z rozwojem osobistym zauważyłam, że wyłania się spójny wzorzec. Ten wzorzec koncentruje się na tych samych trzech krokach: pomysłach, wdrożeniu i przeglądzie. Pomysły dają początek potencjalnemu wzrostowi i ulepszeniom. Wdrożenie odżywia te nasiona, dopóki nie staną się faktycznym wzrostem w twoim życiu. W końcu przegląd ma tendencję do osiągania wyników, więc lekcji trzeba się nauczyć tylko raz i poprawić swoje umiejętności w zakresie wybierania pomysłów oraz skutecznego wdrażania.

Pomysły stanowią pierwszy krok we wzorcu samodoskonalenia. Pomysły dają więcej opcji i możliwości wyboru, z których możesz skorzystać. Nienasycony apetyt na nowe pomysły może dostarczyć ogromnej ilości informacji, które można wykorzystać. Pomysły na ulepszenia można znaleźć na wiele różnych sposobów, od czytania, przez modelowanie, po introspekcję. Selektywność w stosunku do pomysłów, które przechodzą do następnego kroku, wdrożenia, pozwala upewnić się, że wykorzystywane są tylko pomysły, które mają największe możliwości rozszerzenia i ulepszenia.

Zebranie i wybór pomysłów musi najpierw wiązać się z silną chęcią do nauki i niesamowitą ciekawością. Ciekawość mogła zabić kota, ale ludzie jej potrzebują, jeśli nie chcą zostać uwięzieni w ich obecnej sytuacji. Bez niesamowitej chęci i entuzjazmu do nowych pomysłów nie mogą one same przyjść do Ciebie. Podobnie ciekawy umysł, który jest skłonny zaryzykować, gdy przedstawiany jest nowy pomysł, jest niezbędny, aby poszerzyć zakres generowanych pomysłów.

Ciekawość kluczem do sukcesu

Zwiększanie własnej ciekawości i dążenia do pomysłów to nie tylko kwestia genetyki czy środowiska. Możesz zwiększyć swoją ciekawość, łącząc niesamowitą zabawę, radość i przyjemność z nauką oraz znajdowaniem nowych pomysłów. Najlepszym sposobem na to jest nagradzanie siebie za każdym razem, gdy robisz postępy w rozwoju osobistym lub generujesz nowe pomysły. Wiem, że moje własne dążenie do rozwoju osobistego i wzrostu wydarzyło się naprawdę po tym, jak zaczęłam tego doświadczać.

Dzieje się tak dzięki poczuciu zwycięstwa nad przeszkodami, poczuciu kontroli i panowaniu nad kierunkiem własnego życia oraz podekscytowaniu, które pojawia się, gdy nowy pomysł znacznie poprawia życie. Myślę, że jeśli czytasz tego bloga, to i Ty masz entuzjazm i pasję do zdobywania nowych spostrzeżeń, pomysłów i informacji. Ta pasja i entuzjazm, by naprawdę wycisnąć z życia wszystko, jest powodem, dla którego piszę tutaj dzisiaj i podejrzewam, że to jest powód, dla którego czytasz te słowa. Przyjrzyjmy się teraz, jak naprawdę możemy rozwijać więcej pomysłów na własne ulepszenia.

Kultywowanie pomysłów

Istnieje wiele metod rozwijania pomysłów na własne ulepszenia. Moją osobistą strategią zbierania informacji jest bycie bardzo wrażliwą na nowe informacje i skupianie się na szerokiej perspektywie. Obszary wzrostu i możliwości poprawy na ogół znajdują się nieco poniżej powierzchni i można je ogólnie odkryć, po prostu będąc wrażliwą na ich obecność. Więc generalnie pozwalam swojej intuicji kierować sobą przy podejmowaniu decyzji o tym, czego mam się nauczyć i czego szukać. Większość książek, które przeczytałam, jest wynikiem szybkiej decyzji, a nie logicznego procesu wyboru tego, co mam przeczytać.

Pamiętaj, że zbieranie pomysłów to nie to samo, co nauka. Chociaż uczenie się ma dość szeroką definicję, używam jej w wąskim kontekście. Przez uczenie się mam na myśli opanowanie umiejętności lub pełne zrozumienie koncepcji. Ten punkt jest kluczowy. To, że mówię ci o szybkim czytaniu lub wyznaczaniu celów, nie oznacza, że ​​powinnaś powielać te umiejętności. Podobnie pełne zrozumienie wyznaczania celów lub jakiejkolwiek innej umiejętności może pochodzić tylko z bezpośredniego doświadczenia z nimi. Ludzie uczą się najlepiej poprzez bezpośrednie doświadczenie. Mistrzostwo i zrozumienie są wynikiem świadomej praktyki w fazie wdrażania. Istnieje wiele metod kultywowania idei, spróbuję podsumować kilka z podstawowych metod, których używam.

Generowanie pomysłów – metody

Czytanie – czytanie jest jednym z najlepszych sposobów poszukiwania nowych pomysłów. Większość naszej komunikacji jest nadal pisana, więc czytanie jest doskonałą metodą zdobywania nowych pomysłów. Nie tylko czytaj artykuły i blogi online. Chociaż w sieci jest kilka bardzo autentycznych i wartościowych informacji, uważam, że przy tak niskiej barierze wejścia do publikacji trzeba przeszukać wiele śmieci, aby je znaleźć. Kup kilka książek, a jeszcze lepiej, idź do swojej biblioteki i zacznij czytać za darmo.

Nagrania audio (podcasty) – nagrania audio to kolejny doskonały sposób na zdobycie pomysłów na własny rozwój osobisty. Prawdziwą zaletą nagrań audio jest to, że można słuchać słów i nacisków ich autorów. To sprawia, że ​​wchłanianie istoty idei jest znacznie łatwiejsze niż wtedy, gdy musisz zinterpretować ten nacisk z użycia słowa pisanego. Nagrania audio są również znacznie łatwiejsze do słuchania podczas wykonywania innych przyziemnych zadań. Dodawanie nagrań audio do dnia na ogół nie zabiera więcej czasu.

Wzorowanie się na innych – spójrz na innych ludzi, którzy odnoszą sukcesy w dziedzinie, w której chciałabyś się rozwijać. Patrząc na przykłady sukcesu innych, możesz zyskać pomysły dotyczące możliwości własnego rozwoju. Przyjrzyj się osobie, która ma cechy, jakie podziwiasz. Jak myśli i jak się zachowuje? Jakie cechy i umiejętności mogłabyś od niej ściągnąć? Modelowanie innych ludzi pozwala uczyć się na korzyściach płynących z ich błędów i może zaoszczędzić więcej czasu niż metody prób i błędów.

Generowanie pomysłów – metody

Introspekcja – spójrz w siebie. W jakich obszarach masz miejsce na rozwój? Jakie masz już pomysły na rozwiązanie tych problemów? Często pomysły na samodoskonalenie istnieją już w naszej podświadomości i tylko czekają, by je odkryć. Po prostu wyjmij papier i długopis, przeanalizuj swoje życie i obejrzyj jego elementy. Kiedy napotkasz obszar, który Twoim zdaniem zasługuje na uwagę i ma potencjał do rozwoju, rozpocznij burzę mózgów, jak możesz go poprawić.

Poszerz swoją perspektywę – lubię klasyfikować rozwój osobisty na dwa główne kierunki – pionowy i boczny. Wzrost w pionie to wszystko, co aktualnie jest uznawane za sukces. Cele, samodyscyplina i opóźniona gratyfikacja to cechy charakterystyczne tego rodzaju wzrostu. Z drugiej strony wzrost boczny wymaga poszerzenia perspektywy. Próbowanie nowych potraw, podróżowanie po świecie, a nawet zakochiwanie się mieści się w tym obszarze rozwoju. Wzrost boczny ma niesamowitą zdolność do dostarczania ogromnego przepływu pomysłów, odniesień i myśli, które możesz ponownie wykorzystać. Poświęcenie czasu na poszerzenie perspektywy z początkowego pomysłu może zrodzić dziesiątki pomysłów w jego miejsce.

Sprawdź swoje granice – dążenie do maksimum może również wywołać wybuch pomysłów, które można wykorzystać w przyszłym rozwoju. Niestety, większość ludzi nigdy wcześniej nie przekraczała swoich granic. W rezultacie ich możliwości nigdy się nie rozciągają. Regularne rozciąganie swoich umiejętności do najwyższych granic może być niesamowitym źródłem pomysłów na to, dokąd dalej iść. Poczucie granic swoich ograniczeń nie tyle generuje nowe pomysły, ile sprawia, że ​​wierzysz, że stare, niemożliwe pomysły są teraz możliwe.

Przekraczaj swoje granice

Jeśli koncentrujesz się głównie na rozwoju pionowym, zainwestowanie więcej czasu w wdrożenie kilku pomysłów na rozwój boczny może przynieść ogromne korzyści dla Twojego własnego rozwoju. Podobnie, jeśli tak naprawdę nigdy nie przekraczałaś swoich granic, dążenie do ambitnego celu i testowanie swoich ograniczeń może tchnąć nowe możliwości w pomysły, które już posiadasz.

Istnieje wiele metod zdobywania nowych pomysłów. Wspomniałam tylko o krótkim podsumowaniu. Kluczem do sukcesu jest poszerzenie perspektywy i wypróbowanie wielu różnych metod zdobywania pomysłów. Korzystając z różnych mediów do zbierania pomysłów, możesz mieć najbardziej zróżnicowaną grupę pomysłów. Zróżnicowana grupa pomysłów stanowi najsilniejszą podstawę do wyboru.

Energia i czas potrzebny do wdrożenia pomysłu to znacznie więcej niż koszt zdobycia samego pomysłu. Jeśli jesteś podobna do mnie, masz wielokrotnie więcej pomysłów niż tych, które można zrealizować. Nauczenie się selektywności w zakresie pomysłów, które zdecydujesz się wdrożyć, może pozwolić Ci uzyskać maksymalną skuteczność i wydajność we własnym rozwoju. Jak wybierać pomysły, które chcesz realizować? Wszystko sprowadza się do decyzji. Musisz zdecydować, które pomysły mają największy potencjał, aby poprawić Twoje życie i je wykorzystać. Podjęcie tej decyzji może polegać na zadaniu kilku prostych pytań.

Bądź selektywna

1) Jaki będzie prawdopodobny zwrot z mojej inwestycji? Jeśli masz ogromną nadwagę i jesteś w bardzo złej kondycji fizycznej, inwestowanie w pomysły na poprawę swojego zdrowia prawdopodobnie przyniosą znacznie większe zyski niż próba zwiększenia dochodów o 5%. Zwrot z inwestycji klasyfikuję, określając, w jaki sposób realizacja tego pomysłu umożliwi mi dalszy rozwój. Niektóre pomysły wywołują efekt domina, poprawiając zdolność jednoczesnego rozwoju w innych obszarach. Te pomysły są najbardziej wartościowe.

2) Jak blisko jest ten pomysł do granicy mojej strefy komfortu? To ważne pytanie. Największy wzrost, zarówno boczny, jak i pionowy, pochodzi z realizacji pomysłów, które żyją na obrzeżach Twojej strefy komfortu. Jeśli lubisz dążyć do duchowego wzrostu, ale walczysz ze swoim zdrowiem, pomysły związane ze zdrowiem są o wiele bardziej wartościowe dla twojego ogólnego rozwoju. Podobnie, jeśli boisz się mówić publicznie lub jesteś niesamowicie nieśmiała, nauka wystąpień publicznych byłaby bardzo korzystnym obszarem rozwoju.

3) Jaki jest mój poziom zainteresowania i entuzjazmu dla tego pomysłu? Powodzenie Twoich pomysłów zależy od motywacji do ich realizacji. Jeśli nie jesteś szczerze i entuzjastycznie nastawiona do rezultatów pomysłu, nie będziesz w stanie go z powodzeniem wdrożyć. Waham się przed dodaniem tej opinii, ponieważ myślę, że niektórzy ludzie mogą używać tego jako wymówki, aby unikać obszarów, w których muszą się rozwijać, ale wciąż się wahają. Entuzjazm w tym kontekście nie musi oznaczać radosnego uczucia radości. W tej sytuacji entuzjazm i pasja mogą reprezentować coś głębszego i bardziej znaczącego. Być może trochę się martwisz lub wahasz przed wyjściem na miasto i nawiązaniem nowych znajomości lub poznaniem nowych ludzi. Ale jednocześnie możesz być bardzo zainteresowana i pasjonować się możliwościami, które może to zapewnić. Nie pasjonuj się pomysłem, ale raczej rozwojem, jaki może zapewnić.

Nie wahaj się

Chociaż może się to wydawać całkowitą sprzecznością z moją ostatnią radą, tak nie jest. Musisz selektywnie wybierać obszary swojego rozwoju, ale nie wahaj się wdrażać najlepszego pomysłu, jaki masz w danym momencie. Każdy dzień, w którym nie wdrażasz pomysłów, jest dniem bez rozwoju. Nie czekaj, aż trafi Ci się idealny pomysł, po prostu zastosuj najlepszy, jaki masz w danym momencie.

Kiedy właśnie zakończyłaś wdrażanie pomysłu, powinnaś już mieć dobre pojęcie o tym, jaki pomysł dalej realizować. Kiedy wykonuję 30-dniowe wersje próbne zaczynam zawężać wybór do następnego zadania około 20 dnia tej próby. Do ostatniego dnia powinnam już wiedzieć, co zamierzam zrobić dalej. Podobnie powinnaś prowadzić listę pomysłów i nadawać im priorytety. W ten sposób, gdy będziesz mogła realizować kolejny, nie musisz szukać nowych pomysłów, one już tam są.

Przez ostatni rok brałam udział w 30-dniowych próbach różnych nawyków prawie bez przerwy. Nawet jeśli nie mogę znaleźć wspaniałego pomysłu na rozwój osobisty do eksperymentowania, nadal coś robię. Twoim celem jest wykorzystanie najlepszych pomysłów, a nie czekanie na te doskonałe. Wiem, że wydaje się to dość proste, ale tak wielu ludzi jest zalewanych pomysłami, że tak naprawdę nie poświęcają czasu na wybranie jednego lub dwóch i rozpoczęcie ich wdrażania.

Rozróżnij pomysły i wdrażanie

Nie mogę wystarczająco podkreślić tego punktu. Zdobywanie pomysłów to nie to samo, co ich wdrażanie. W klasycznej książce biznesowej In search of excellence jedną z ośmiu kluczowych cech doskonałych firm jest „nastawienie do działania”. Zasadniczo skłonność do działania oznacza poświęcanie mniej czasu na strategie, a więcej na eksperymentowanie i robienie. Prawdziwy wzrost nie pochodzi z czytania książki, pochodzi z doświadczenia. Prawdziwe zrozumienie i mistrzostwo pojawiają się tylko wtedy, gdy możesz spojrzeć na pomysł z perspektywy własnych prób.

Słucham wielu nagrań audio i czytam dużo książek. Czasami autor przedstawi mi pomysł, z którym się zgodzę i zrozumiem, jednak nie doceniam mocy tego pomysłu. Później, po tym, jak moje doświadczenia dały mi lekcję, kiedy zaczynam artykułować tę lekcję, zdaję sobie sprawę, że autor powiedział tę lekcję mniej więcej tymi samymi słowami, kiedy słuchałam jej kilka miesięcy wcześniej. Większość pomysłów, z których naprawdę skorzystałam, wydawała się wtedy dość oczywista lub nieszkodliwa. Dopiero później miałam „Aha!” chwilę i pomyślałam i wniosek „Więc o tym właśnie mówił…”

Podobnie jak w przypadku biednych firm, o których mowa w In search of excellence, większość ludzi ma tendencję do planowania lub obserwacji, a nie do działania. Wdrażanie może nie być tak seksowne i zabawne jak czytanie o wspaniałych pomysłach na rozwój osobisty, ale jest znacznie bardziej efektywne. Jednak, co dziwne, skłonność do działania zwykle nie zmniejsza ilości czytania i kultywowania pomysłów. Zwykle silny nacisk na wdrażanie pomysłów przygotowuje Cię do jeszcze większego wyszukiwania pomysłów. Nie martwię się tym, mówiąc ci, żebyś skupiła się na działaniu, zamiast czytać, że porzucisz tego bloga. Wiem, że jeśli naprawdę zaczniesz skupiać się na realizacji pomysłu, zwiększy to Twoje chęci i siłę wyboru pomysłów do realizacji.

Podsumowanie

Pomysły są zalążkiem wszelkiego rozwoju osobistego. Niezależnie od tego, czy wpadasz na pomysł wewnętrznie, czy też odkrywasz go na podstawie badań i studiów, pomysły te niosą ze sobą ogromny potencjał do własnego rozwoju i doskonalenia. Czytając, słuchając, modelując, rozszerzając, rozciągając i zastanawiając się, możesz pielęgnować ogromne zasoby pomysłów na własne ulepszenia. Działając z selektywnej, ale pośpiesznej perspektywy, możesz szybko wdrożyć najlepsze pomysły. Pielęgnuj i wybieraj najlepsze pomysły, aby w pełni wykorzystać swoje życie.

W kolejnym wpisie omówię, w jaki sposób możemy wykorzystać te ręcznie wybrane pomysły i wprowadzić je w życie. Istnieje wiele technik skuteczniejszego wdrażania pomysłów, a ćwicząc je, możesz zwiększyć zdolność do realizacji pomysłu. Zmieniając nasze spojrzenie na proces wdrażania, możemy również zapewnić, że każdy pomysł zostanie skutecznie zamknięty w naszym życiu, tworząc stabilną podstawę dla przyszłego rozwoju. Co sądzisz o moich radach? Masz jakieś dodatkowe pomysły? Podziel się swoimi przemyśleniami na ten temat w komentarzu poniżej albo napisz do mnie maila na adres pytania@cataleja.pl.

Udanego życia,

Cataleja

Artykuł Seria sukces – generowanie pomysłów pochodzi z serwisu Cataleja.

To piąty artykuł z serii o emocjach, której celem jest odkrycie, jak osiągnąć mistrzostwo emocjonalne. W pierwszym wpisie nakreśliłam, czym są emocje i jakie są przeszkody w uzyskaniu kontroli. Drugi i trzeci wpis zawierały zarówno fizjologiczne, jak i mentalne techniki zmiany emocji. W czwartym wpisie opisałam, w jaki sposób energia jest powiązana z emocjami i jak każda emocja ma nieodłączną jakość energii. Ten wpis dotyczy poprawy trwałych stanów emocjonalnych. Może to po prostu oznaczać zwiększenie satysfakcji i jakości Twojego życia w dłuższej perspektywie. Może również oznaczać wyrwanie się z osobistego załamania, aby osiągnąć wyższy poziom szczęścia. W najgorszych przypadkach oznacza to również niszczenie rozszerzonych wzorców negatywności, pesymizmu i depresji.

Natura szczęścia

Na początku ten wpis będzie wydawał się odejściem od poprzednich. Chociaż krótkoterminowym opanowaniem emocji można skutecznie zarządzać za pomocą narzędzi, technik i szkolenia, długoterminowa kontrola wymaga bardziej holistycznego podejścia. Próba bezpośredniego kontrolowania długoterminowego poziomu szczęścia, spełnienia i radości jest bardzo trudna. Jak śliska ryba, mocne trzymanie się tych celów często powoduje, że szybciej wyślizgują się z uścisku.

Dlaczego pogoń za szczęściem miałaby to bezpośrednio powodować? Odpowiedź jest prosta. Twój mózg jest tak skonfigurowany, aby nagradzać siebie szczęściem, gdy robisz rzeczy, które według niego gwarantują tę nagrodę. Poprzez ewolucję i czynniki środowiskowe twój umysł wymyślił zestaw kryteriów, które odróżniają to, co jest dobre, a co złe. Kiedy robisz rzeczy, które twój mózg uważa za dobre, daje ci to szczęście.

Ten uproszczony mechanizm nagrody został zaprojektowany, aby zachęcić cię do robienia więcej rzeczy, które według twojego mózgu będą skuteczne dla twojego przetrwania i rozmnażania. Próbując skrócić ten proces, twój mózg łapie cię i próbuje cię powstrzymać. Chociaż chwilowo zmieniasz swój stan emocjonalny, nie możesz przejść na skróty przez trwałe szczęście.

Twoja rzeczywistość

Twój daleki poziom szczęścia, spełnienia i radości zależy od tego, jak Twój mózg postrzega tę rzeczywistość. Jeśli postrzegasz rzeczywistość jako beznadziejną, nieszczęśliwą i daremną, twój mózg zrekompensuje to, doprowadzając cię do depresji. Podobnie, jeśli widzisz siebie jako osobę rozwijającą się, podejmującą pozytywny wysiłek i optymistyczną, mózg nagrodzi cię szczęściem.

Prawdziwe pytanie brzmi: co zrobić, jeśli nie podoba ci się to, co myślisz o swojej rzeczywistości? Co, jeśli chciałabyś, żeby twoje życie było lepsze, a rzeczywistość mogła się poprawić? Niezależnie od tego, czy jesteś przygnębiona, czy zachwycona życiem, każdy chce poprawić swoją wersję rzeczywistości. Obecnie prowadzę wspaniałe życie z dużą ilością radości i szczęścia, a jednak wciąż szukam sposobów, aby je nieustannie ulepszać.

Zobacz nową rzeczywistość

Aby poprawić swoje życie, musisz zobaczyć lepsze. Ma to kluczowe znaczenie, jeśli chcesz uciec przed długotrwałym cyklem negatywnych emocji. Musisz wyobrazić sobie lepszy sposób na życie i uchwycić ten obraz na całe życie. Doświadczyłam wielu negatywnych okresów, od kilku tygodni do kilku lat, od lekko negatywnych po intensywnie przygnębiające. Chociaż już nie wpadam w naprawdę złe okresy, wiem, jak trudno jest uciec przed siłą grawitacji naprawdę przygnębiającego nastroju.

Kiedy znajdujesz się w negatywnym cyklu emocji, pozytywne myśli i uczucia gasną niemal natychmiast po ich pojawieniu się. Najlepszym sposobem na podtrzymanie pozytywnej myśli jest często, jeśli ta myśl nie istnieje jeszcze w Twojej rzeczywistości. Ta wizualizacja nowego życia jest początkiem ucieczki z trwałego stanu. Nawet jeśli nie znajdujesz się w czarnej dziurze negatywności, wizualizacja jest nadal pierwszym krokiem do poprawy ogólnego poziomu szczęścia.

Stwórz rzeczywistość

Po wizualizacji nowej rzeczywistości musisz dążyć do urzeczywistnienia tego obrazu, przynajmniej częściowo. Trzymając jednocześnie optymistyczny obraz i robiąc małe kroki w celu jego osiągnięcia, możesz powoli przebić się przez uporczywy stan negatywnych emocji. Zaczynając uziemiać swój obraz w rzeczywistości, ma to znacznie większy wpływ.

Więc jeśli obecnie czujesz się negatywnie i jest to częściowo spowodowane kłopotami finansowymi, pierwszym miejscem do rozpoczęcia jest po prostu zatrzymanie w głowie obrazu zarobienia wystarczającej ilości pieniędzy, by uciec od długów. Kiedy już masz ten obraz, zacznij robić małe kroki, aby przenieść jakiś aspekt swojego obrazu do prawdziwego świata. Nawet jeśli oznacza to po prostu niewielką redukcję wydatków lub cięższą pracę. Kluczem do sukcesu jest uziemienie obrazu, aby nabrał znaczenia.

Wizualizacja i uziemienie to proces podobny do wyznaczania celów, ale często może być mniej szczegółowy. Zanim poszłam na studia, stworzyłam bardzo przekonujący i szczegółowy obraz tego, jak by to było, nie tylko o wydarzeniach, ale także o tym, kim się stanę. Chociaż brakowało mi szczegółów dotyczących celu, ta wizualizacja, po której nastąpiło natychmiastowe ugruntowanie się w rzeczywistości, znacznie poprawiła mój własny poziom długoterminowego szczęścia.

Czy nowa rzeczywistość stwarza szczęście?

Ale czy faktycznie osiągnięcie i ugruntowanie nowej rzeczywistości daje więcej szczęścia? Odpowiedź na to pytanie jest mieszana – tak i nie. Pozwól mi wyjaśnić. Krótka odpowiedź brzmi: nie, nowa rzeczywistość nie przyniesie żadnego znaczącego wzrostu szczęścia. Osiąganie celów tworzy dobry przypływ krótkotrwałego szczęścia, ale rzadko trwa. Prawdziwym powodem, dla którego ten proces działa, jest to, że staniesz się bardziej szczęśliwa po prostu wizualizując i uziemiając, niż osiągając. Tak naprawdę nie ma znaczenia, czy osiągniesz swój cel, ponieważ szczęście wynika po prostu z lepszej przyszłości i podjęcia kroków, które ją urzeczywistnią.

Bardziej dogłębne spojrzenie na ten proces wskazywałoby, że nowa rzeczywistość lub osiągnięcie może poprawić twój stały punkt równowagi szczęścia, choć pośrednio. Pamiętaj, że same osiągnięcia nie mają długoterminowego wpływu na szczęście. Jeśli jednak nowa rzeczywistość, którą stworzyłaś, ułatwia wizualizację i ugruntowanie, może to poprawić ogólny poziom szczęścia. Jeśli twój cel po prostu rozwiązuje jeden problem, taki jak wyjście z długów, nawiązanie związku lub rozpoczęcie nowej działalności, osiągnięcie go nie wpłynie na twoje długoterminowe szczęście. Tylko wtedy, gdy osiągnięcie wizualizacji faktycznie otworzy nowe ścieżki dla celów i rozwoju, będzie źródłem szczęścia.

Długoterminowe opanowanie emocji dotyczy nie tylko technik i sztuczek, ale przejęcia kontroli nad własnym życiem. Wizualizując i uziemiając nową rzeczywistość, dajesz sobie nową pozytywną siłę grawitacji, aby uciec z emocjonalnej czarnej dziury. Nawet jeśli potrzebujesz tylko umiarkowanego wzrostu ogólnego samopoczucia, ten proces może ci to zapewnić. Patrząc na ostatnie kilka lat mojego życia, widzę długi, stopniowy, ale wyraźny wzrost ogólnego poziomu szczęścia. Zamiast natknąć się na płaski wykres szczęścia, w którym większość ludzi się zamyka, widzę, że moja przyszłość staje się coraz lepsza. Jesteś sobie winna to samo, od tego zależy jakość twojego życia.

Zacznij trenować

Jak na ironię, sposobem na uzyskanie lepszej kontroli nad emocjami jest umieszczenie się w większej liczbie sytuacji, w których odczuwasz brak kontroli. Mistrzostwo czegokolwiek pochodzi z praktyki i doświadczenia. Bez świadomego poszukiwania doświadczeń, które popychają twoją kontrolę emocjonalną do granic, nie możesz się poprawić.

Dzięki technikom, takim jak kontrola fizjologii i przerywania wzorców, których już się nauczyłaś, jesteś uzbrojona w potężną broń do kontrolowania swoich emocji. Jednak bez odpowiedniego szkolenia narzędzia te są bezwartościowe. Tylko dlatego, że piła może ułatwić cięcie, jeśli nie ćwiczysz jej używania, to w niczym Ci nie pomoże. Podobnie, siła tych technik wynika z ich wielokrotnego stosowania.

Najlepszym miejscem do rozpoczęcia ćwiczeń jest poszukiwanie sytuacji, w których masz problemy z kontrolowaniem swoich emocji. Jeśli boisz się lub denerwujesz, gdy przemawiasz w grupie, dołącz do kółka dyskusyjnego. Gdy czujesz się przytłoczona w dużej grupie, zacznij chodzić na więcej wydarzeń towarzyskich. Jeśli denerwujesz się za każdym razem, gdy ktoś się z tobą kłóci, spróbuj dołączyć do grupy, w której ludzie starają się inteligentnie dyskutować.

Konfrontuj samą siebie z tym, czego się boisz

Części mistrzostwa emocjonalnego są ogólne, a inne specyficzne. Oznacza to, że doskonalenie swojego mistrzostwa w jednym obszarze może pomóc w zbliżaniu się do nowych obszarów. Jednak każda sytuacja jest na tyle wyjątkowa, że ​​jeśli nie jesteś na nią odpowiednio narażona, mogą pojawić się pewne wyzwania. Ktoś, kto studiuje rysunek, może mieć przewagę, gdy próbuje malować, ale te dwie dyscypliny są na tyle różne, że nadal wymagana jest praktyka. Więc wybieraj obszary, w których możesz poprawić swoje mistrzostwo, ale zmieniaj te sytuacje na tyle, aby nieustannie wychodzić poza swoją strefę komfortu.

Ta koncepcja praktyki dobrze pasuje do idei energii emocjonalnej. Jak wspomniałam w poprzednich wpisach, energia emocjonalna poprawia się poprzez cykle stresu i regeneracji. Im więcej ćwiczeń i stresu doświadczasz w prawdziwym świecie, tym większe są twoje możliwości. Zamiast więc unikać stresu, strachu lub złości, skonfrontuj te negatywne emocje bezpośrednio, aby sobie z nimi poradzić. Dopóki możesz odzyskać energię emocjonalną między wydatkami, będziesz się poprawiać.

Zatytułowałam ten wpis trwałe stany nie bez powodu. Każde mistrzostwo wymaga treningu i praktyki. Uczennica karate idąca po czarny pas, nauczyciel prowadzący wykłady dla swoich uczniów lub trening sprinterski przed igrzyskami olimpijskimi, wszystkie te dyscypliny są formami mistrzostwa, których nie można od razu ulepszyć kilkoma sztuczkami z dnia na dzień. Ale z właściwą instrukcją i praktyką może się udać. Biorąc pod uwagę ogromne znaczenie emocji w naszym życiu, powiedziałabym, że warto.

Rozwiązania długoterminowe

Krótkoterminowe opanowanie emocji polega na radzeniu sobie w sytuacjach ekstremalnych, ale tymczasowych emocji. Długoterminowe mistrzostwo wymaga, abyś bardziej skupiła się na poprawie rzeczywistości, która tworzy te emocje. Na krótką metę często łatwiej jest zmienić swój stan emocjonalny, niż szybko zrekonstruować swoje otoczenie. Jednak na dłuższą metę jest odwrotnie, powolne zmiany w twoim życiu są łatwiejsze niż oszukanie umysłu, by był szczęśliwy lub spełniony.

Podobnie jak w przypadku krótkotrwałego opanowania emocji, kluczem do sukcesu na dłuższą metę nie jest unikanie złego samopoczucia, ale przeforsowanie go. Emocje to sygnały z twojego mózgu. Jeśli źle się czujesz, dzieje się tak po prostu dlatego, że Twój mózg mówi Ci, że coś jest nie tak. Depresja, skrajny pesymizm, a nawet po prostu zły nastrój to oznaki z twojego mózgu, że musisz zmienić swoje życie. Kluczem do długoterminowego mistrzostwa jest wizualizacja i ugruntowanie nowej rzeczywistości. Jeśli to możliwe, użyj technik wyznaczania celów, aby nadać swojej wizualizacji więcej szczegółów. Wizualizując nową rzeczywistość, a następnie pracując nad nią w rzeczywistości twój mózg nagrodzi cię szczęściem i spełnieniem.

Więc idź i zacznij ćwiczyć. Stwórz swoją nową wizję rzeczywistości i zacznij nad nią pracować. Po drodze upewnij się, że korzystasz z fizjologii i wzorców, aby bezpiecznie poruszać się po nowym terenie. Utrzymuj energię emocjonalną na wysokim poziomie, często wracając do zdrowia. Mistrzostwo emocjonalne to szczytny cel, ale nawet małe kroki w jego kierunku mogą przynieść ogromne korzyści. Powodzenia na własnej drodze do mistrzostwa. Co sądzisz o moich radach? Masz jakieś dodatkowe pomysły? Podziel się swoimi przemyśleniami na ten temat w komentarzu poniżej albo napisz do mnie maila na adres pytania@cataleja.pl.

Udanego życia,

Cataleja

Artykuł Seria emocjonalne mistrzostwo – trwałe stany pochodzi z serwisu Cataleja.

W pierwszym wpisie z tej serii omówiłam, czym są emocje i jakie są trudności w opanowaniu ich. Drugi wpis traktował fizjologię jako najszybszy i najłatwiejszy sposób na odzyskanie kontroli emocjonalnej w sytuacjach. W trzecim wpisie opisałam, w jaki sposób twoja wewnętrzna rozmowa z samą sobą jest kluczowa w opanowaniu twojego stanu emocjonalnego. Ten wpis zajmie się koncepcją energii emocjonalnej. Używając tej metafory, łatwo jest przyjrzeć się, jak można sobie poradzić z emocjonalnymi upadkami i wzlotami. Energia emocjonalna stanowi również kluczową koncepcję tego, w jaki sposób można stopniowo zwiększać mistrzostwo emocjonalne poprzez trening.

W tym wpisie omówię również fakt, że każdy stan emocjonalny ma swoją własną wartość energetyczną. Rozumiejąc różnicę między stanami emocjonalnymi o wysokiej i niskiej energii, łatwiej jest dokonać odpowiednich przejść ze stanów negatywnych do pozytywnych. Ponieważ energia emocji jest zakorzeniona w twojej biologii, zrozumienie jej ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia mistrzostwa.

Energia emocjonalna

Bardzo przydatną metaforą do wykorzystania podczas omawiania emocji jest pojęcie energii emocjonalnej. Potraktuj tę emocjonalną energię jako paliwo w statku rakietowym. Gdy statek podróżuje na tym paliwie, wyczerpuje się i jeśli nie zostanie ponownie zatankowane, statek w końcu się zatrzyma. Robiąc częste postoje w celu uzupełnienia paliwa, możesz upewnić się, że masz moc ucieczki przed emocjonalną czarną dziurą lub uderzeniem z boku z niewidzialnej komety.

Prawdopodobnie doświadczyłaś w swoim życiu momentów, w których wyczerpała się twoja energia emocjonalna. Być może właśnie miałaś niesamowicie stresujący dzień, w którym po prostu się załamałaś, nie mogąc sobie z tym poradzić. Mogłaś znaleźć się w sytuacji, która sprawiła, że ​​byłaś tak zdenerwowana lub przerażona, że nie mogłaś podjąć działania. Chociaż mogłaś czuć się trochę winna z powodu nadmiernej reakcji na jakąś sytuację później, wtedy czułaś, że kontrolują cię emocje. Jak więc zapobiegać takim niedoborom paliwa?

Znajdź swoją strefę regeneracji

Kluczem do tego, aby móc zatankować, jest zidentyfikowanie tych obszarów życia, które równoważą Twoje emocje. Te strefy regeneracji mogą się różnić w zależności od tego, czy jesteś w stanie silnie naładowanym, czy pod wpływem stymulacji, ale często mogą się pokrywać. Po prostu zidentyfikuj sytuacje, w których możesz odzyskać spokój emocjonalny.

Te strefy regeneracji nie muszą być relaksujące. Relaksacja może być skutecznym lekarstwem na skrajnie naładowane sytuacje emocjonalne, ale często uważam, że nie pomaga ona zbytnio w regeneracji emocjonalnej. Strefy regeneracji będą się różnić w zależności od osoby, więc nie powiem ci konkretnie, co powinnaś zrobić, ale oto niektóre z moich stref odzyskiwania:

• ćwiczenia – ćwiczenia to jedna z moich ulubionych stref regeneracji emocjonalnej. Mogę tu wymienić takie zajęcia jak biegania z muzyką po podnoszenie ciężarów na siłowni. Ćwiczenia mogą nie być relaksujące, ale pomagają, gdy czuję wyczerpanie energii emocjonalnej.
• socjalizacja – chociaż uważam, że ćwiczenia są najbardziej efektywne, gdy dochodzę do siebie po zbyt wielu emocjach o wysokiej energii, socjalizacja pomaga mi odzyskać siły po zbyt wielu emocjach o niskiej energii. Uczucie nudy i po prostu tępego złego nastroju jest często łagodzone, gdy idziesz i spotykasz innych ludzi.

Pamiętaj, że nie tylko wysokoenergetyczne emocje wymagają emocjonalnego powrotu do zdrowia. W przeciwieństwie do ćwiczeń fizycznych, gdzie więcej ćwiczeń jest zawsze bardziej męczących, energia emocjonalna ma punkt równowagi. Zbyt duża stymulacja (stres) wyczerpuje twoje rezerwy energii do punktu załamania. Podobnie, zbyt mała stymulacja (nuda) wyczerpuje twoją energię i może wpaść w negatywne nastroje, a nawet depresję.

Stres i regeneracja

Pojęcie energii emocjonalnej ma jeszcze jedną użyteczną zaletę. Twoja pojemność energetyczna może być zwiększana poprzez cykle stresu i regeneracji. Podobnie jak sztangista próbujący zwiększyć swoją siłę, możesz zwiększyć swoją siłę emocjonalną, podejmując coraz więcej wyczerpujących wyzwań, po których następuje regeneracja.

Chociaż spora część mistrzostwa emocjonalnego leży w technice (fizjologia, przerywanie wzorców itp.), większość mistrzostwa polega na tej jednej koncepcji. Im bardziej narażasz się na emocje, tym lepiej sobie z nimi radzisz. Im częściej napotykasz strach, tym większa jest twoja odwaga. Nadal możesz odczuwać strach, ale możesz sobie z tym poradzić. Im większy stres napotykasz, tym więcej możesz wytrzymać.

Więc jeśli chcesz mieć większe opanowanie emocjonalne w pewnym obszarze, potrzebujesz zacząć ćwiczyć. Wygłaszając przemówienia, przedstawiając się większej liczbie osób, wykonując więcej telefonów sprzedażowych, poprzez wielokrotne narażenie na stres i powrót do zdrowia, możesz mieć większą kontrolę emocjonalną. Jeśli całkowicie unikniesz ćwiczeń, cała fizjologia i zakłócenia wzorców na świecie nie mogą cię uratować.

Niedawno doświadczyłam sytuacji, w której totalnie brakło mi energii. W tej sytuacji próbowałam różnych technik kontrolowania emocji, aby odzyskać energię, ale po prostu jej nie było. Zamiast być entuzjastyczną i pełną energii, byłam znudzona i ponura. Spróbowałam fizjologii, przerywania wzorców, skupienia i reszty. Nic nie mogło przezwyciężyć faktu, że moja energia została całkowicie wyczerpana. Bez paliwa nie ma znaczenia, jak dobre są silniki.

Kluczem do opanowania emocji jest po prostu ucieczka do sytuacji, które tego wymagają, a nie odejście. Mnich medytujący może być w stanie kontrolować swoje emocje w cichej świątyni, ale to oszustwo. Mistrzostwo emocjonalne bierze się z kontaktu z prawdziwym światem w całym tym podnieceniu, bólu i stresie.

Emocje wysokie kontra niskie

Oprócz paliwowej metafory energii, każda emocja sama w sobie ma swój nieodłączny poziom energii. Łatwo to zrozumieć intuicyjnie. Niskoenergetyczne emocje, takie jak spokój, błogość lub nuda, można łatwo oddzielić od wysokoenergetycznych emocji, takich jak entuzjazm, żal i wściekłość. Zamiast prostej liniowej skali od pozytywnych do negatywnych wartości emocji można również zobaczyć różnicę między emocjami o wysokiej i niskiej energii.

Chociaż jakość energii każdej emocji może być odczuwalna wewnętrznie, najlepszym sposobem na zrozumienie, ile energii ma emocja, jest ocena zachowania. Uczucia, które sprawiają, że chcesz bardzo silnie działać, to wysoka energia, uczucia, które powodują apatię i spokój, to bardzo niska energia. Większość emocji leży gdzieś pomiędzy tymi dwoma skrajnościami.

Większość emocji o bardzo wysokiej energii, takich jak wściekłość, nienawiść, przerażenie, frustracja i skrajny stres, uważa się za negatywne. Kilka godnych uwagi wyjątków związanych z emocjami o wysokiej energii, które są dobre, to entuzjazm i pożądanie seksualne. Emocje o bardzo niskiej energii są również ogólnie uważane za negatywne, ale często brakuje im intensywności, aby mieć formalny opis. Nuda jest prawdopodobnie najmniejszą emocją energetyczną, ponieważ charakteryzuje się brakiem uczuć.

Zarówno emocje o wysokiej, jak i niskiej energii mogą wyczerpać twoje paliwo emocjonalne, ale robią to na różne sposoby. Zbyt wiele wysokoenergetycznych emocji, nawet tych pozytywnych, może sprawić, że poczujesz się wyczerpana. Zbyt wiele niskoenergetycznych emocji prawdopodobnie sprawi, że będziesz niespokojna podczas poszukiwania stymulacji. Dlatego tak ciężko jest pracować, gdy się nudzisz. Twoje ciało chce wrócić do punktu równowagi emocjonalnej i praca jest zwykle zbyt niska emocjonalnie, aby to wystarczyło.

Biologiczne podstawy energii

Ta jakość energii emocji ma podłoże biologiczne. W psychologii wiadomo, że stan emocjonalny jest pochodną dwóch czynników: poziomu pobudzenia i interpretacji tego pobudzenia. W badaniach, w których uczestnikom nieświadomie wstrzyknięto leki wywołujące pobudzenie (wysoką energię), można było doprowadzić do odczuwania dowolnej liczby wysokoenergetycznych emocji w zależności od czynników, którym ich ciało przypisywało pobudzenie. Więc jeśli uczestnikom pokazano obrazy seksualne, ich ciało zinterpretowałoby zwiększone podniecenie jako pożądanie. Innymi słowy, wszystkie rodzaje emocji, których doświadczamy, to po prostu twój mózg próbujący wyjaśnić, dlaczego jest lub nie jest w stanie pobudzenia.

Dzięki tej wiedzy o energii stanu emocjonalnego łatwiej jest przejść ze stanu negatywnego do pozytywnego. Chociaż przejście ze stanu ujemnego do stanu dodatniego jest trudne, jeszcze trudniej jest przejść od stanu wysokiego do niskiego (lub odwrotnie) w krótkim czasie. Przejście na pozytywne emocje, które są na tym samym poziomie energetycznym, co negatywne, których doświadczasz, znacznie ułatwia zmianę.

Zmieniające się stany

Doskonałym tego przykładem są wystąpienia publiczne. Kiedy próbujesz przemawiać publicznie, łatwo może dojść do nerwowości i strachu. Te negatywne emocje mają stosunkowo wysoki stan energetyczny. Wiele osób próbuje się uspokoić, przechodząc od negatywnego stanu o wysokiej energii do pozytywnej postaci o niskiej energii. Jest to jednak prawie niemożliwe, w wyniku czego widać zdenerwowanie.

Jeśli jednak spróbujesz przejść od nerwowości do entuzjazmu, zmiana jest znacznie łatwiejsza. Ponieważ jakość energii emocji jest taka sama, łatwiej jest dokonać zmiany. Chociaż nadal możesz czuć się zdenerwowana, tymczasowo maskujesz tę emocję uczuciem entuzjazmu, co może przeprowadzić Cię przez przemówienie.

Energia jest krytycznym aspektem emocji. Jak rakieta, musisz sterować sobą, używając paliwa emocjonalnego. Funkcjonowanie zbyt długo bez tankowania to przepis na porażkę. Ale bez regularnego wyczerpywania paliwa nie możesz zwiększyć swojej wydajności. Podobnie każda emocja sama w sobie ma swój nieodłączny poziom energii. Szukając równowagi intensywności emocji, możesz odzyskać energię.

W następnym wpisie omówię, co jest najtrudniejsze w opanowaniu emocji, czyli możliwości trwałego zwiększania poziomu szczęścia, niezależnie od tego, czy oznacza to ciągłe zwiększanie radości z życia, czy zwykłą ucieczkę z depresji. Długoterminowa kontrola emocjonalna występuje wtedy, gdy koncepcja mistrzostwa emocjonalnego łączy się z panowaniem nad życiem. Co sądzisz o moich radach? Masz jakieś dodatkowe pomysły? Podziel się swoimi przemyśleniami na ten temat w komentarzu poniżej albo napisz do mnie maila na adres pytania@cataleja.pl.

Udanego życia,

Cataleja

Artykuł Seria emocjonalne mistrzostwo – emocje i energia pochodzi z serwisu Cataleja.