Ateizm – argumenty przeciwko

Chciałabym zacząć od odparcia wielu powszechnych argumentów przeciwko ateizmowi. Nie zamierzam nawet dotykać logiki pójścia do piekła lub bluźnierstwa. Ale oto niektóre z rzekomo rozsądnych zarzutów zaprzeczania istnieniu boga. Moralność nie musi wynikać z groźby kary boskiej. Religia może zdziałać wiele dobrego, ale może być również wypaczona, by czynić zło. Wierzę, że etyka pochodzi ze społeczeństwa. Wynika z podstawowych zasad poszanowania praw innych, służby i altruizmu. Nie potrzebujesz boga, aby wyjaśniać moralność bardziej niż Zeusa do wyjaśniania błyskawic.

Życie pozagrobowe. Innym powszechnym zarzutem jest to, że nie wierząc w boga, wierzysz, że śmierć tworzy nieskończoną nicość. Nie mam miejsca, aby w pełni wyjaśnić różne teorie na temat życia i śmierci, ale nie musi tak być. Ateizm sugeruje jedynie, że śmierć jest obecnie nieznaną. Scott Adams zasugerował inną możliwość w swojej książce „God’s Debris”. Twoja świadomość jest oparta na wzorze przechowywanym w neuronach w twoim mózgu. Jeśli tak jest, umieranie po prostu zatrzymałoby ten wzór i wznowiłoby się kiedyś w przyszłości. Bez opóźnienia przez obserwatora oznaczałoby to zasadniczo, że nie możesz doświadczyć śmierci. Nie twierdzę, że ta teoria jest sposobem, w jaki działa rzeczywistość, tylko że ateizm nie polega na poddaniu się nihilistycznemu poglądowi na życie. Zamiast tego otwiera się na wiele różnych możliwości.

Znaczenie. To jest argument, którego nigdy do końca nie rozumiałam. Zasadniczo chodzi o to, że jeśli nie wierzysz w Boga, czy życie nie jest pozbawione sensu? Myślę, że jest to raczej słaby argument, ponieważ zakłada, że ​​znaczenia nie można samodzielnie określić. Zakłada również, że bez obserwującego Cię niewidzialnego ducha życie nie ma celu. Wybieram sens dla swojego życia i wierzę, że jest to równie satysfakcjonujące bez wyczarowywania pojęcia boga. Wierzę, że bóg może faktycznie odwracać uwagę od znaczenia, ponieważ powoduje, że skupiasz się na boskim władcy, zamiast na tym, co naprawdę się liczy – na innych ludziach i istotach, z którymi dzielisz świat.

Ateizm dla wyższej jakości życia

Oprócz bycia ateistką jestem także wegetarianką. Oprócz umieszczenia się w dwóch samodzielnie wybranych mniejszościach, wiele argumentów przeciwko wegetarianizmowi, które widziałam, jest podobnych do argumentów przeciwko ateizmowi. Często wymienianym powodem, dla którego ludzie, których znam, nie chcą przestać jeść mięsa, jest to, że za bardzo je lubią. Nie chcą się poświęcić. Trudno to wyjaśnić, dopóki nie spróbujesz obu stron, ale nie uważam unikania mięsa jako ofiary. Zamiast tego postrzegam to jako okazję do zdrowszego życia, zmniejszając moje szanse na wiele chorób przewlekłych i dając mi więcej energii do robienia tego, co kocham. Postrzegam to również jako usunięcie dyskomfortu środowiskowego i etycznego związanego ze wspieraniem branży stosującej wątpliwe praktyki.

Podobnie myślę, że wielu wierzących nie wierzy racjonalnie w boga. Ale nie chcą rezygnować z pocieszającego przekonania, że ​​istota większa od nich samych patrzy na nich i pomaga im. Jednak skupiając się na tej jednej korzyści, tracisz potencjalne korzyści wynikające z niewiary w bóstwo. Wolność – psychiczna wolność do odkrywania świata, uczenia się i kwestionowania własnych założeń. Zamiast odrzucać dowody, które nie pasują do twojego wyobrażenia o bogu, możesz przyjąć wszystko z ciekawością.

Samowystarczalność – chwilowe skupienie się na bogu może Cię uszczęśliwić, ale co z długoterminową perspektywą? Zamiast oczekiwać, że boska interwencja sprawi, że wszystko się ułoży, skupiam się na własnych zdolnościach i rozumowaniu, aby poprawić moje doświadczenie życiowe. Piękno – wierzę, że piękno tkwi w nieznanym. Polega na rzeczach, których nie możesz wyjaśnić. To właśnie oznacza ateizm. Zamiast uciekać się do słabych wyjaśnień bóstwa tworzącego świat, widzisz wszystkie piękne aspekty natury, których obecnie nie rozumiesz. Po co matowieć dowody, że wszechświat jest większy i wspanialszy, niż kiedykolwiek zdawaliśmy sobie sprawę, umieszczając przed nim niewidzialnego człowieka?

Panteizm i duchowość racjonalna

Jak dotąd moje argumenty były sprzeczne z tradycyjnym pojęciem boga. Jest to niewidzialna, wszechmocna istota, która nie tylko stworzyła wszechświat, ale także poprzez świadomą siłę, przerywa reguły natury, które sam stworzył, aby dokonać cudów dla dobra jednej planety pośród miliardów gwiazd. Alternatywą dla tego nie musi być zimny, hiperracjonalny sposób myślenia, jeśli-nie-widzę-tego-nie-ma. Panteizm jest kolejnym wyborem. Panteizm dosłownie oznacza „Bóg jest wszystkim”. To wiara, że ​​sam wszechświat jest bogiem. Ta natura, ludzkość, nauka i prawda są odbiciem Boga. W najbardziej podstawowym sensie nie różni się to niczym od ateizmu czy nauki. Ale podczas gdy ateizm podkreśla to, w co ateista nie wierzy, panteizm przedstawia alternatywę.

Jestem zwolenniczką racjonalnej duchowości. Chociaż może to brzmieć jak oksymoron, racjonalna duchowość oznacza, że ​​prawda i twoje rozumienie świata zwiększają twoje uznanie dla niej. Zamiast uzupełniać pozbawioną emocji naukową perspektywę przesądami, odnajdujesz emocjonalne piękno w nauce i rozsądku. Przeczytaj książkę o biologii ewolucyjnej lub fizyce kwantowej, a szybko zdasz sobie sprawę, jak niesamowity jest wszechświat. Moim zdaniem cuda Nowego Testamentu bledną w porównaniu z tym, jak działa ewolucja, możliwości teorii strun czy splątania kwantowego.

Odwołanie się do wyższego motywu

Bóg może służyć celowi, powodując, że dążymy do czegoś większego. Ale nie wierzę, że teistyczny bóg jest jedyną (ani nawet najlepszą) możliwością tutaj. Nawet poza docenianiem piękna natury i świata, potrzebujesz ideału, do którego możesz dążyć. Motywacja, która nadaje sens twojemu życiu i szerszemu działaniu. Odpowiedź na pytanie „Co to wszystko oznacza?” Znalezienie swojego wyższego ideału to niezwykle osobiste zadanie. Jest to zadanie, którego nie można delegować ani unikać, czytając świętą księgę. Nie mogę Ci powiedzieć, jaki powinien być twój wyższy ideał. Wszystko, co mogę Ci pokazać, to to, co moje. Mój wyższy motyw opiera się na trzech odrębnych zasadach.

Prawda – pełne zrozumienie jest pierwszą częścią mojego wyższego ideału. Oznacza to, że poszukiwanie prawdy ma swój wewnętrzny cel. Nie wierzę, że kłamstwo na najbardziej podstawowym poziomie może kiedykolwiek przewyższyć rzeczywistość. Służba – drugim aspektem mojego wyższego ideału jest służba i moralność. Oznacza to, że służenie jak największemu dobru i poszanowanie praw innych ma nieodłączny cel. Każdy czyn, który szkodzi największemu dobru lub narusza dobra osobiste innej świadomej istoty, jest z natury zły. Wyzwanie – ostatnim aspektem mojego wyższego ideału jest to, że pogoń za prawdą i służbą ma być wyzwaniem. Ból i walka nie są celami same w sobie, ale pokonywanie wyzwań ma wewnętrzne znaczenie, jeśli prowadzi Cię do większej prawdy i służby. Oznacza to, że bez względu na to, co się ze mną dzieje, jest w tym sens, jeśli zdecyduję się go znaleźć.

Czy powinnaś zostać ateistką?

Te dwa elementy racjonalnej duchowości i odwołanie się do wyższego motywu spełniają o wiele bardziej eleganckie zadanie, polegające na spełnieniu mnie, niż przyjęcie określonej religii i oddawanie czci bogu. Co więcej, moje przekonania ulegają samokorygowaniu. Kładąc największy nacisk na prawdę, zawsze jestem gotowa zmienić swoje przekonania, jeśli dowody wskazują, że zawierają one błędy. Nie napisałam tego artykułu, żeby Cię nawrócić. W pełni oczekuję, że nie nawrócę nikogo, kto był już osadzony w swoich przekonaniach. Ale tak jak czytałam książki religijne i duchowe, aby ulepszyć moją filozofię, mam nadzieję, że może to zrobić to samo dla Ciebie. Podziel się swoimi przemyśleniami na temat ateizmu czy samej religii w komentarzu poniżej albo napisz do mnie maila na adres pytania@cataleja.pl.

Udanego życia,

Cataleja.

Artykuł Dlaczego zdecydowałam się na ateizm? pochodzi z serwisu Cataleja.

Kiedy budujesz dług u innej osoby, tracisz niezależność. Jeśli potrzebujesz wsparcia innej osoby, ta osoba ma nad tobą władzę. Mogą wycofać swoje fundusze na podstawie twoich działań, skutecznie kontrolując twoje życie. Nawet jeśli są życzliwi, mogą nieświadomie używać swojej mocy, aby wpływać na twoje decyzje. Jeśli Twoje transakcje są uczciwe, zachowujesz swoją niezależność. Nie jestem zależna od sklepu spożywczego, ponieważ jeśli zdecydują się mnie nie karmić, mogę zabrać swoje pieniądze gdzie indziej. Ponieważ jest to handel równy, nie ma nierównowagi sił.

Nie chodzi tylko o pieniądze

Dług, który tworzy zależność, nie musi pochodzić tylko z finansów. Możesz być całkowicie niezależna finansowo, ale całkowicie uzależniona społecznie i intelektualnie od innych ludzi. Niezależność finansowa jest ważna. Żądanie pieniędzy na życie od innych ludzi nie jest idealne. Nawet jeśli jesteś na utrzymaniu współmałżonka, członka rodziny lub rządu, nie powinno to stać się trwałą sytuacją. Gdyby każdy stał się finansowo zależny od innej osoby, gospodarka załamałaby się. Niezależność to nie tylko cnota osobista, to cnota moralna. Unikanie długów wobec innych ludzi daje Ci kontrolę nad własnym życiem. Niezależność sprawia, że ​​jesteś twórcą, a nie użytkownikiem. Odkładając co najmniej tyle, ile biorą, niezależni ludzie zapewniają, że świat pozostanie w równowadze.

Niezależność finansowa i konsekwencje uzależnienia finansowego są łatwe do zrozumienia. Nie trzeba być geniuszem, by zdać sobie sprawę, że jeśli wszyscy drenują więcej pieniędzy, niż tworzą, świat się zawali. Trudniej dostrzec niezależność społeczną i intelektualną. Uważam jednak, że są one nawet ważniejsze niż niezależność finansowa. Jeśli jesteś uzależniona finansowo, inna osoba ma kontrolę nad Twoim ciałem. Mogą zdecydować, czy jesz, czy głodujesz. Jeśli jesteś zależna społecznie lub intelektualnie, inna osoba ma kontrolę nad twoim umysłem i duszą.

Niezależność społeczna

Pieniądze nie są jedyną walutą, której ludzie używają. Jasne, to jedyny rodzaj, jaki nosisz w portfelu, ale to tylko jedna z form transakcji. Waluta społecznościowa to kolejna metoda transakcji. Jest walutą relacji, przyjaźni, lojalności i służby innym ludziom. Tak jak możesz być zależna finansowo, możesz być zależna społecznie. Oznacza to, że jesteś emocjonalnie zależna od opinii ludzi wokół Ciebie. Dbasz o to, co myślą o tobie inni ludzie. Co gorsza, wykorzystujesz ich kaprysy i uprzedzenia jako podstawę do podejmowania decyzji o tym, jak masz żyć.

Ktoś, kto jest społecznie zależny, nigdy nie może być autentyczny. Zamiast tego musi ciągle zadawać sobie pytanie, czy to, co robi, jest popularne czy modne. Jestem pewna, że obie znamy ludzi, którzy pasują do tego modelu. To ludzie, którym bardziej zależy na byciu lubianym niż na byciu sobą. Niezależność oznacza tutaj to samo, co w przypadku finansów. Nie oznacza to, że nie potrzebujesz ludzi i jesteś szczęśliwa, mieszkając samotnie. Oznacza to po prostu, że wartość relacji, którą wnosisz na zewnątrz, jest przynajmniej równa wartości, którą zabierasz. Nie jesteś zależna od opinii innych ludzi, ponieważ równie łatwo możesz nawiązać nowe znajomości.

Osoba, która ma całkowitą niezależność społeczną, może swobodnie zostawiać przyjaciół i związki, które wymagają zbyt wysokiej ceny. Tak jak finansowo niezależna kobieta nie robiłaby zakupów w sklepie, w którym ceny nie byłyby warte sprzedanych towarów, tak niezależny społecznie mężczyzna nie trzymałby się przyjaciół, którzy domagaliby się, aby stał się fałszywy, by mieć ich przyjaźń.

Niezależność intelektualna

Niezależność intelektualna jest najważniejszą formą niezależności. Chociaż może to nie być łatwe, możesz przejść z pozycji zależności społecznej i finansowej do pozycji niezależności. Dopóki możesz samodzielnie podejmować decyzje, możesz zbliżyć się do całkowitej niezależności. Zależność intelektualna jest tak szkodliwa, ponieważ jeśli jesteś zależna, niezwykle trudno jest zerwać te łańcuchy. Zależność intelektualna jest odpowiednikiem sprzedaży swojej duszy. Chociaż możesz zostać niewolnikiem ciała i relacji, jeśli jesteś niewolnikiem umysłu, przestajesz być świadomie decydującą istotą ludzką.

Dzieje się tak, gdy przestajesz myśleć samodzielnie. Zamiast filtrować pomysły za pomocą własnych zdolności rozumowania, akceptujesz je ślepo. Zostajesz złapana na dogmatach i przesądach zamiast na tym, co jest dla Ciebie prawdą. Nie ukrywam, że jestem ateistką. Ale to nie dlatego, że postępuję zgodnie z jakimś sekretnym „Podręcznikiem ateisty” (jeśli coś takiego istnieje). To dlatego, że po przejrzeniu moich osobistych doświadczeń i wiedzy o świecie jest to najlepszy wniosek, do jakiego doszłam. Jest to najbardziej satysfakcjonująca i rozsądna odpowiedź, do której mogę dojść.

O wiele bardziej szanuję gorliwego wierzącego, który sam przemyślał wierzenia, niż innego ateistę, który po prostu przełknął to, co mu powiedziano. Mogę się nie zgadzać z treścią jego przekonań, ale zdecydowanie popieram metodę, którą do nich doszedł. Niezależność intelektualna oznacza, że ​​jesteś gotowa eksperymentować, badać i nie pozostawiać kamienia na kamieniu w poszukiwaniu zrozumienia. Nie unikasz pomysłów, które nie pasują do Twojego światopoglądu, akceptujesz je. Zastanawiasz się nad pomysłami, zamiast ślepo akceptować przetrawione wcześniej fakty od innych ludzi. Podobnie jak wszystkie formy niezależności, niezależność intelektualna jest zarówno kwestią osobistą, jak i moralną. Bycie zależnym intelektualnie jest nieetyczne, ponieważ pożyczasz więcej mocy myślenia, niż tworzysz. Korzystasz z myśli innych, zamiast przekazywać pomysły światu.

Niezależność przez ubóstwo

Niezależność to cnota, która wymaga pracy. Nawet jeśli uważasz, że jest to ważne, nie uwalnia Cię to automatycznie z łańcuchów długów. Niezależność jest cnotą trudną do osiągnięcia. Dążę do tego z przekonaniem, lecz całkowite uniknięcie uzależnienia może być trudne. Ale tylko dlatego, że doskonałość jest niemożliwa, nie oznacza to, że powinniśmy się poddawać. Droga do finansowej niezależności wiedzie przez ubóstwo. Wyobraź sobie, że obecnie otrzymujesz dwieście tysięcy rocznie z tytułu transakcji, które powodują, że jesteś zadłużona. Teraz wyobraź sobie, że zarabiasz kolejne dwieście tysięcy na uczciwych transakcjach, które zarobiłaś. Jesteś w połowie zależna, w połowie niezależny od swoich finansów.

Kluczem do niezależności finansowej w tej sytuacji byłoby przystosowanie się do życia za dwieście tysięcy. Obniżając swój próg ubóstwa, możesz przetrwać będąc całkowicie niezależną. Tymczasowe ubóstwo jest kluczem do niezależności. Mówię tymczasowo, ponieważ zmniejszenie dochodu o połowę może być niewygodne, ale daje siłę. Teraz, gdy nie jesteś już przykuta do innych ludzi, masz większą moc zwiększania swoich dochodów. Być może będziesz musiała przejść przez trudny okres, ale z łatwością może to być pierwszy krok do jeszcze większego bogactwa.

Pamiętam, jak czytałam, że Sylvester Stallone odmówił pieniędzy, próbując sprzedać swój scenariusz filmowy. Uważał, że jeśli zacznie przyjmować pieniądze z pracy lub od rządu, poczuje się komfortowo. Zamiast podążać za swoim marzeniem, straciłby głód i osiadł na niższej jakości życia. Scenariusz filmowy, który próbował sprzedać to „Rocky”, dzięki czemu stał się milionerem i sławną gwiazdą filmową. Akceptując chwilowo biedę finansową dla niezależności finansowej, odzyskał zasoby osobiste, aby osiągnąć sukces. Podobnie jak małe wyjaśnienie, przez „dług” mam na myśli długi, których nie możesz spłacić w całości. Jeśli chciałaś założyć firmę, może to wymagać zaciągnięcia kredytu lub pozyskania finansowania od inwestora. To nie czyni Cię zależną, ponieważ płacisz odsetki za finansowanie.

Budowanie niezależności społecznej i intelektualnej poprzez ubóstwo

Droga do niezależności społecznej wiedzie także przez ubóstwo. Z wyjątkiem tego przypadku niezależność społeczna oznacza samotność. Niewiele osób cieszy się całkowitą izolacją na stałe. Ale chwilowe poświęcenie życia społecznego daje Ci siłę do budowania nowych relacji. Zrobiłam ten krok, gdy byłam w liceum. Przez większość tego czasu dystansowałam się i nie tworzyłam silnych powiązań. Byłam zbyt zależny od opinii innych ludzi. Bliskie więzi sprawiłyby, że podążałam za tłumem zamiast za swoimi przekonaniami. Tymczasowe wejście w ubóstwo nie było zabawne, ale było konieczne. Teraz całkowicie przebudowałam krąg znajomych. Mam wielu przyjaciół z różnych dziedzin i jeśli zajdzie taka potrzeba, jestem skłonna porzucić jedną grupę. Nie powiedziałabym, że mam całkowitą niezależność społeczną, ale jestem znacznie bliżej tego ideału niż kilka lat temu.

Niezależność intelektualna wymaga podobnej podróży przez ubóstwo. Zamiast rezygnować z finansów czy przyjaciół, rezygnujesz z wiedzy. Niezależność intelektualna oznacza chwilowe postawienie się w stanie zwątpienia. Kiedy ponownie oceniasz swoje przekonania, stajesz się agnostykiem w prawie wszystkim. Chociaż ta forma ubóstwa nie wydaje się tak ekstremalna, jak dwie ostatnie, często jest najtrudniejsza. Przejście od poczucia pewności do całkowitego zwątpienia wymaga dużo odwagi. Większość ludzi nie może w pełni zrobić tego kroku, więc powoli przechodzą od zależności do niezależności ze swoimi pomysłami.

Osoba niezależna pomaga innym ludziom

Jeśli te pomysły brzmią podobnie, powinno tak być. Ayn Rand napisała o nich (choć nie była pierwsza) w powieści „Źródło”. Książka promowała absolutne cnoty niezależności zarówno w finansach, przyjaźni, jak i ideach. Główny bohater, Howard Roark, uosabia całkowitą niezależność, nawet jeśli zmusza go to do skrajnego ubóstwa finansowego i społecznego. Jednak chociaż zgadzam się z osobistą filozofią Rand, nie zgadzam się z jej politycznymi ideałami. Niezależność jest ważna, aby zachować osobowość. Ale to nie znaczy, że powinniśmy karać lub porzucać ludzi, którzy mają trudności z utrzymaniem tej cnoty. Bycie niezależnym nie oznacza, że ​​powinnaś porzucić biednych, społecznie słabych lub intelektualnie tchórzliwych.

Ostatecznym ideałem jest bycie niezależną i wykorzystywanie tej niezależności do pomocy innym ludziom. Nie pomaganie ludziom, uzależniając ich od siebie. Pomaganie ludziom poprzez uwalnianie ich od uzależnień. Nie dawaj ludziom ryb do jedzenia, ucz ich jak łowić. Pomaganie komuś w uzyskaniu niezależności jest znacznie trudniejsze niż zwykła pomoc. O wiele łatwiej jest po prostu dać pieniądze lub komplementować. O wiele trudniej jest sprawić, by ta osoba rosła. Udzielanie pomocy bez zachęcania do niezależności jest często gorsze niż brak pomocy. Kiedy wspierasz zależność, ograniczasz możliwości ludzi.

Wartość niezależności polega na tym, że czyni Cię ona istotą ludzką. Zależność wymaga obniżenia się do mniejszego zwierzęcia, stania się niewolnikiem ludzi wokół Ciebie. Uważam, że następnym krokiem po osiągnięciu niezależności jest zachęcenie innych do niezależności. Myśl o własnych myślach, żyj własnym życiem i pomagaj innym robić to samo. Podziel się swoimi przemyśleniami na temat niezależności w komentarzu poniżej albo napisz do mnie maila na adres pytania@cataleja.pl.

Udanego życia,

Cataleja.

Artykuł Dlaczego niezależność jest taka ważna? pochodzi z serwisu Cataleja.